Pobierz e-pity 2018

PIT-40 a PIT-4R i nadpłaty lub niedopłaty

22.01.2016 09:00 (aktualizacja: )

Obliczenie podatku za pracownika generować może po jego stronie pewną nadpłatę lub niedopłatę podatku. Pracodawca, sporządzając PIT-40 z kwotami tego typu postąpi inaczej, niż gdyby wykazywał je podatnik w rocznym zeznaniu podatkowym.

PIT-40 a PIT-4R i nadpłaty lub niedopłaty 

Źródło: YAY foto

 

Uwaga: W 2018 roku nie ma możliwości, by pracodawca rozliczył swojego pracownika na druku PIT-40

PIT-40 sporządzany jest za pracownika przez pracodawcę nawniosek PIT-12. Pracownik wskazuje w nim, że osiąga tylko niektóre przychody opodatkowane według skali oraz że pracodawca jako jedyny będzie rozliczał jako płatnik jego przychody rozliczane według skali (pełni rolę płatnika). W efekcie rozliczenia na PIT-40, to pracodawca wskazuje ostateczną wartość zaliczek na podatek pobranych w trakcie roku oraz wyznacza wartość podatku, a także kwotę nadpłaty lub niedopłaty podatku.

Nadpłata wynikać może z zastosowania odliczeń, jakie pracodawca może wprowadzać w PIT-40 za pracownika. Oprócz składek ZUS oraz zdrowotnych, które wpływają co do zasady na wartość pobieranych zaliczek na podatek, pracodawca odlicza zwrócone płatnikowi świadczenia które wcześniej zostały odliczone od podatku.

Odpowiednio niedopłata wynikać może z tego, że pracodawca dolicza do podatku otrzymany za jego pośrednictwem zwrot uprzednio zapłaconej i odliczonej składki na ubezpieczenie zdrowotne.

Niedopłata lub nadpłata wynikać mogą również z zastosowania innej niż pierwotnie przy poborze zaliczek, wysokości pracowniczych kosztów uzyskania przychodów, w tym kosztów podwyższonych.

Rozliczenie nadpłaty lub niedopłaty w kolejnym roku podatkowym

Przepisy szczegółowo wskazują, jak powinien zachować się płatnik, który w PIT-40 wykaże kwotę do pobrania lub zwrotu na rzecz podatnika.

Różnicę między podatkiem wynikającym z rocznego obliczenia a sumą zaliczek pobranych za miesiące od stycznia do grudnia pobiera się z dochodu za marzec roku następnego. Różnicę tę, na wniosek podatnika, pobiera się z dochodu za kwiecień roku następnego. W razie gdy stosunek uzasadniający pobór zaliczek ustał w styczniu lub w lutym, różnicę pobiera się z dochodu za miesiąc, za który pobrana została ostatnia zaliczka. Pobraną różnicę płatnicy wpłacają na rachunek urzędu skarbowego łącznie z zaliczkami za te miesiące.

Jeżeli natomiast z obliczenia rocznego wynika nadpłata, zalicza się ją na poczet zaliczki należnej za marzec, a jeżeli po pobraniu tej zaliczki pozostaje nadpłata, płatnik zwraca ją podatnikowi w gotówce. Zwrócone nadpłaty w gotówce płatnik potrąca z kwot pobranych zaliczek przekazywanych urzędom skarbowym, wykazując je w deklaracji PIT-4R.

PIT-4R a nadpłaty lub niedopłaty z PIT-40

Pobór niedopłaty z wynagrodzenia lub zaliczenie nadpłaty na poczet zaliczki na podatek nie powoduje, by w PIT-4R obniżać lub podwyższać zaliczki w pozycjach dotyczących określonych rodzajów przychodu (np. z umowy o pracę).

Płatnik powinien je wykazać:

  • w pozycji C.6 (dodatkowo pobrany podatek – okresy styczeń – kwiecień),
  • w pozycji C.7 (nadpłaty wynikające z rozliczenia roku poprzedniego lub ich zwrot w gotówce).

Obie te pozycje podlegają dopiero połączeniu z pozostałymi kwotami zaliczek wynikających z poszczególnych rodzajów umów (C.6 dodaje się do pozostałych zaliczek, C.7 – odejmuje). Łączną wartość wykazuje się w poz. C.11.  

Piotr Szulczewwski, PIT.pl