Nie wszyscy muszą składać zeznanie roczne PIT

13.08.2013 09:00 (aktualizacja: )

Ogólna zasada wyrażona w art. 45 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz.U. z 2012 r. poz. 361, ze zm., dalej: UPDOF) wskazuje, że podatnicy są obowiązani składać urzędom skarbowym zeznanie, według ustalonego wzoru, o wysokości osiągniętego dochodu lub poniesionej straty w roku podatkowym, w terminie do dnia 30 kwietnia roku następującego po roku podatkowym. Wyjątki od tej zasady dotyczą osób fizycznych nie mających na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej miejsca zamieszkania w rozumieniu UPDOF, czyli podlegających ograniczonemu obowiązkowi podatkowemu.

Literalne brzmienie art. 45 ust. 1 UPDOF wskazuje, że obowiązek składania zeznania o wysokości osiągniętego dochodu lub poniesionej straty w roku podatkowym ciąży na podatniku. Definicja podatnika została zawarta w art. 7 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (dalej: O.p.) i zgodnie z nią podatnikiem jest osoba fizyczna, osoba prawna lub jednostka organizacyjna niemająca osobowości prawnej, podlegająca na mocy ustaw podatkowych obowiązkowi podatkowemu.

Zgodnie z O.p. obowiązkiem podatkowym jest wynikająca z ustaw podatkowych nieskonkretyzowana powinność przymusowego świadczenia pieniężnego w związku z zaistnieniem zdarzenia określonego w tych ustawach.

Zakres przedmiotowy podatku dochodowego od osób fizycznych obejmuje dochód, a w określonych przypadkach przychód.

Mając na uwadze powyższe można zauważyć, że nie każdy będzie miał obowiązek złożenia rocznej deklaracji PIT. Dotyczy to przede wszystkim osób, które w poprzednim roku podatkowym nie uzyskały żadnego przychodu.

Jednak w sytuacji, gdy osoba uzyskała w roku podatkowym jakikolwiek przychód, choćby nawet o małej wartości (również, gdy nie przekroczy on kwoty wolnej od podatku), będzie zobowiązana do złożenia zeznania o wysokości osiągniętego dochodu lub poniesionej straty w roku podatkowym. Może się okazać, że u takiej osoby wystąpiła nadpłata podatku (o ile płatnik pobierał zaliczki na podatek dochodowy).

Pracownicy, którzy nie rozliczają się wspólnie z małżonkiem lub jako osoba samotnie wychowująca dziecko i nie korzystają ulg i odliczeń od podatku, mogą zwrócić się do swojego pracodawcy będącego płatnikiem, by to on złożył za nich roczne zeznanie dotyczące podatku dochodowego od osób fizycznych (PIT). Należy wówczas przed 10 stycznia roku następującego po roku podatkowym którego ma dotyczyć rozliczenie złożyć pracodawcy odpowiednie oświadczenie na druku PIT-12. Wówczas pracodawca ma obowiązek przekazania w odpowiednim terminie do urzędu skarbowego rozliczenia rocznego za swojego pracownika na formularzu PIT-40. Należy jednak uważać, by oświadczenie PIT-12 dostarczyć przed 10 stycznia (nie do dnia 10 stycznia!). Dostarczenie pracodawcy wypełnionego formularza PIT-12 w dniu 10 stycznia (lub później), należy traktować jako niezachowanie ustawowego terminu, które skutkuje brakiem obowiązku pracodawcy do złożenia deklaracji rocznej PIT za pracownika.

Kolejną grupą, która przy spełnieniu określonych warunków nie musi składać zeznania o wysokości osiągniętego dochodu lub poniesionej straty w roku podatkowym są emeryci i renciści, za których deklarację złoży Zakład Ubezpieczeń Społecznych na formularzu PIT-40. Dotyczy to jednak tylko tych osób, które nie osiągają innych przychodów niż te pochodzące z emerytury lub renty. Osoby takie nie mają wówczas możliwości do skorzystania z określonych ulg podatkowych (np. ulgi rehabilitacyjnej). Jeżeli jednak takie osoby chciałyby skorzystać z przewidzianych w UPDOF ulg podatkowych (lub uzyskują przychody z innych źródeł), wówczas będą zobowiązane same złożyć deklarację PIT.

Rafał Dąbrowski

Konsultant podatkowy

Russell Bedford Poland Sp. z o.o.