Amortyzacja w limicie 100.000 zł

Gazeta Podatkowa

Preferencje amortyzacyjne w podatku dochodowym mają różne formy. Polegają m.in. na podwyższaniu stawek amortyzacyjnych oraz stosowaniu stawek indywidualnych, zalicza się do nich także degresywna metoda amortyzacji. Oprócz tego przywilejem amortyzacyjnym jest też tzw. jednorazowa amortyzacja. O ile z tej stanowiącej pomoc de minimis mogą korzystać wyłącznie podatnicy rozpoczynający działalność gospodarczą w roku podatkowym oraz tzw. mali podatnicy, to z jednorazowej amortyzacji w ramach limitu 100.000 zł może korzystać, po spełnieniu dotyczących jej uwarunkowań, każdy przedsiębiorca.

Zakres stosowania

Prawo dokonania jednorazowej amortyzacji w ramach omawianego limitu przepisy ustaw o pdof i o pdop przewidują dla każdego podatnika, u którego nakłady na środki trwałe w danym roku podatkowym wyniosły co najmniej 10.000 zł i nie przekroczyły 100.000 zł. W przypadku prowadzenia działalności w formie spółki niebędącej osobą prawną limit 100.000 zł odnosi się do wszystkich wspólników tej spółki. Uregulowania w tym zakresie zawierają odpowiednio art. 22 ust. 1s i art. 22k ust. 14-21 ustawy o pdof (Dz. U. z 2018 r. poz. 1509 ze zm.) oraz art. 15 ust. 1zd i art. 16k ust. 14-21 ustawy o pdop (Dz. U. z 2018 r. poz. 1036 ze zm.).

W minimalnym limicie analizowanej preferencji, czyli w 10.000 zł, podatnik może uwzględnić wartość kilku środków trwałych, pod warunkiem że wartość każdego z nich jest wyższa niż 3.500 zł (przykład 1). Natomiast gdy wydatki podatnika na dopuszczone do amortyzacji w ten sposób środki trwałe przekroczą 100.000 zł w skali roku, nadwyżkę ponad tę kwotę przedsiębiorca będzie amortyzował w następnych latach podatkowych według metody liniowej lub degresywnej (przykład 2).

Z uwagi na to, że ten rodzaj preferencji nie stanowi - w odróżnieniu od jednorazowej amortyzacji wynikającej z art. 22k ust. 7-13 ustawy o pdof i odpowiednio art. 16k ust. 7-13 ustawy o pdop - pomocy de minimis, z tego ustawowego rozwiązania mogą także korzystać przedsiębiorcy, którzy np. w ostatnich kilku latach otrzymywali lub otrzymują dofinansowanie ze środków pochodzących z Unii Europejskiej.

Przepisy ustaw wprost wymieniają kategorie środków trwałych, do których ma zastosowanie omawiane rozwiązanie amortyzacyjne. Z ich uregulowań wynika, że jednorazowa amortyzacja w limicie 100.000 zł odnosi się wyłącznie do fabrycznie nowych środków trwałych z grup 3-6 i 8 KŚT. Tym samym w ogóle nie dotyczy wartości niematerialnych i prawnych, a także środków trwałych z grupowania 1-2 KŚT, czyli m.in. budynków i lokali oraz obiektów inżynierii lądowej i wodnej, a także do całej grupy 7 KŚT, czyli wszelkich środków transportu.

Zaliczki na środki trwałe

Oprócz dokonywania w ramach 100.000 zł jednorazowej amortyzacji wskazanych środków trwałych, przedsiębiorcy spełniający warunki do korzystania z tego przyspieszenia amortyzacyjnego, mają dodatkowy przywilej. Otóż ustawodawca zezwala im na rozliczanie części wydatków na nabycie fabrycznie nowych środków trwałych zanim jeszcze wejdą w ich posiadanie. W tym celu dał im możliwość zaliczania bezpośrednio w ciężar firmowych kosztów podatkowych dokonanych wpłat (np. zaliczek) na poczet nabycia fabrycznie nowych środków trwałych, które zostaną dostarczone w kolejnych okresach sprawozdawczych (tj. miesiącu, kwartale lub roku). To powoduje, że ustawowy amortyzacyjny limit 100.000 zł w skali roku podatkowego obejmuje łącznie kwotę odpisu amortyzacyjnego oraz kwotę dokonanej wpłaty na poczet dostawy środka trwałego (przykład 3).

Podwójna jednorazowa amortyzacja

Podatnicy rozpoczynający w roku podatkowym działalność gospodarczą oraz mali podatnicy mają prawo skorzystać zarówno z jednorazowej amortyzacji będącej pomocą de minimis w ramach limitu 50.000 euro, jak i amortyzacji w limicie 100.000 zł. Jednak gdy podatnik w związku z nabyciem środka trwałego jest uprawniony do obu preferencji, to w przypadku zbiegu tych dwóch uprawnień musi dokonać wyboru i zdecydować, z której z nich skorzysta. Decyzja w tym zakresie należy wyłącznie do niego i odnosi się do konkretnego środka trwałego.

Doliczenia do przychodu

Uregulowania w analizowanym zakresie przewidują obowiązek doliczenia do przychodów zaliczonej uprzednio do firmowych kosztów uzyskania przychodów zaliczki wpłaconej na środek trwały (art. 22k ust. 21 ustawy o pdof i odpowiednio art. 16k ust. 21 ustawy o pdop). Znajduje on zastosowanie, jeżeli przed nabyciem środka trwałego podatnik zakończy działalność gospodarczą albo zmieni formę opodatkowania przychodów uzyskiwanych z tej działalności na zryczałtowaną. Natomiast po nabyciu środka trwałego obowiązek ten pojawia się, gdy podatnik zbywa odpłatnie środek trwały albo rezygnuje z możliwości stosowania jednorazowej amortyzacji.

Przykład 1

Przedsiębiorca kupił w styczniu 2019 r. trzy fabrycznie nowe składniki majątku, które zaliczył do środków trwałych. Ich wartość początkowa wynosiła odpowiednio 2.900 zł, 3.620 zł i 4.100 zł. Chociaż łączna wartość tych składników wynosi 10.620 zł, to nie może on skorzystać z jednorazowej amortyzacji w ramach 100.000 zł, gdyż wartość początkowa jednego z nich nie przekroczyła 3.500 zł.


Przykład 2

Spółka z o.o. 1 marca 2019 r. kupiła fabrycznie nową maszynę włókienniczą za kwotę 173.000 zł. W tym samym miesiącu ujęła ją w ewidencji środków trwałych, a jej wartość początkową do kwoty 100.000 zł zamortyzowała jednorazowo. Stawka amortyzacyjna dla tej maszyny wynikająca z Wykazu wynosi 14%.

W 2020 r. spółka będzie miała do wyboru dwa sposoby amortyzacji jej niezamortyzowanej części:

1)amortyzację metodą liniową: 
 -wartość początkowa: 173.000 zł,
 -roczny odpis amortyzacyjny (173.000 zł × 14%): 24.220 zł,
 -o zamortyzowania w kolejnych latach pozostanie: 48.780 zł,
2)amortyzację degresywną: 
 -wartość początkowa: 173.000 zł,
 -podstawa naliczania amortyzacji w 2020 r.: 73.000 zł,
 -odpis amortyzacyjny przy współczynniku 2: 
(73.000 zł × 28%),
20.440 zł
 -do zamortyzowania w kolejnych latach pozostanie: 
52.560 zł.


Przykład 3

Przedsiębiorca w lutym 2019 r. wpłacił zaliczkę na zakup fabrycznie nowego urządzenia do etykietowania (KŚT 434) w wysokości 23.370 zł, tj. 19.000 zł + VAT 4.370 zł, i koszty lutego obciążył kwotą 19.000 zł. Załóżmy, że urządzenie, którego końcowa cena wyniesie 38.130 zł, tj. 31.000 zł + VAT 7.130 zł, zostanie dostarczone w kwietniu br. W tej sytuacji w kwietniu 2019 r. obciąży koszty jednorazowym odpisem amortyzacyjnym, w oparciu o art. 22k ust. 14 ustawy o pdof, w wysokości 12.000 zł, tj. 31.000 zł - 19.000 zł.

 

Przedsiębiorca, chcąc skorzystać z jednorazowej amortyzacji w ramach 100.000 zł, powinien ustalić, czy:

»nabywany przez niego środek trwały jest fabrycznie nowy,
»składnik ten mieści się w grupowaniu statystycznym 3-6 i 8 KŚT,
»jego wartość początkowa wynosi co najmniej 10.000 zł, a w przypadku co najmniej dwóch środków trwałych ich łączna wartość wynosi co najmniej 10.000 zł, a wartość początkowa każdego z nich przekracza 3.500 zł.


Decydując się na ten sposób amortyzacji, przedsiębiorca musi pamiętać, że:

»dokonuje tej amortyzacji nie wcześniej niż w miesiącu wprowadzenia środka trwałego do ewidencji,
»suma odpisów dokonanych w ten sposób i wpłat na poczet nabycia środka trwałego nie może przekroczyć ich wartości początkowej,
»nadwyżka wartości początkowej ponad 100.000 zł podlega amortyzacji w następnych latach podatkowych według metody liniowej lub degresywnej.


autor: Agata Cieśla
Gazeta Podatkowa nr 19 (1581) z dnia 2019-03-07

Nieruchomości w firmie - zakup, wycofanie, sprzedaż. Wszystko na ten temat w poradniku na GOFIN.pl

AmortyzacjaKoszty