Pobierz e-pity 2018

Zlecenie i praca u jednego pracodawcy - kiedy przekroczysz I próg podatkowy?

Piotr Szulczewski 14.07.2014 09:00 (aktualizacja: )

14.07 Zlecenie i praca u jednego pracodawcy - kiedy przekroczysz I próg podatkowy?

Piotr SzulczewskiŁączenie kilku tytułów zatrudnienia u jednego pracodawcyrodzi problem z właściwą stawką podatku stosowaną do zaliczek na podatek.

Rozliczanie umowy o pracę zobowiązuje co do zasady do poboru zaliczki na podatek dochodowy od osób fizycznych od podstawy opodatkowania w stawce 18%. Ta stopa procentowa dotyczy zaliczek pobieranych od wynagrodzenia aż do miesiąca włącznie, w którym podstawa ich ustalenia przekroczyła 85.528 zł. Od następnego miesiąca zaliczka na podatek wynosi 32% podstawy jej obliczenia.

W przypadku umów zlecenie działa odmienna zasada, zgodnie z którą zaliczkę na podatek pobiera się według I progu skali podatkowej (czyli według stawki 18%) niezależnie od wysokości podstawy opodatkowania.

Przykład

Pracownik zatrudniony na stanowisku handlowiec – sprzedawca otrzymuje na umowie o pracę wynagrodzenie 10 tys. zł brutto (pracownik nie stosuje kwoty wolnej od podatku, nie złożył PIT-2). Dodatkowo w okresie październik – grudzień pracownik podjął z pracodawcą współpracę na umowę zlecenie, na podstawie której z tytułu okresowych prac dowozu towarów i ich rozładunku otrzyma określone wynagrodzenie, które uśrednione w okresie miesiąca wyniesie ok 2.000 brutto.

W przypadku, gdy łączy się przychody z umowy o pracę oraz umowy zlecenie, przy obliczaniu zaliczek na podatek dochodowy zatrudnionego, nie należy sumować podstaw opodatkowania wszystkich umów, a zaliczki obliczać od tak ustalonej sumy, lecz rozpatrywać każdą z umów z osobna.

Przykład cd.

U pracownika zatrudnionego w warunkach wskazanych w przykładzie, z tytułu umowy o pracę miesięczne podstawa opodatkowania wynosi 8.518 zł, stąd kwota I progu skali podatkowej zostanie przekroczona w miesiącu listopadzie (11 miesiąc roku). Za ten miesiąc pracodawca pobierze zaliczkę według 18% stawki, natomiast za miesiąc grudzień – zastosuje wyższy próg skali – stawkę 32%.

Gdyby obie umowy podlegały sumowaniu, płatnik zobowiązany byłby pobierać zaliczkę według wyższej stawki znacznie szybciej, w trakcie roku podatkowego.

Przykład cd.

Gdyby w przykładzie płatnik sumował podstawy opodatkowania i dopiero pobierał obliczał zaliczkę – próg skali podatkowej przekroczyłby już w miesiącu październiku, a od listopada pobierałby zaliczkę według stawki 32%.

Metodą optymalizacji podatkowej może okazać się zatem zatrudnienie z niższym wynagrodzeniem przysługującym z umowy o pracę kosztem wyższego wynagrodzenia z umowy zlecenie, czy dzieło. W takim przypadku płatnik dłużej pobierać będzie niższą zaliczkę na podatek.

Przykład cd.

Optymalizując zatrudnienie pracodawca zatrudnił pracownika za kwotę minimalnego wynagrodzenia 1680 zł. Dodatkowo pracownik świadczy na zlecenie prace o średniej miesięcznej wartości 11.000 zł. Pracodawca przez cały rok pobierać będzie zaliczki na podatek według stawki 18%. Pracownik może złożyć oświadczenie, by zaliczka od umowy zlecenie była pobierana według skali 32%. Dopiero w takim momencie płatnik zobowiązany jest podwyższyć zaliczki na podatek.

W rozliczeniu rocznym pracownik sumuje wynagrodzenia i podatek oblicza od ich łącznej wartości. Oznacza to, że optymalizacja dotyczy jedynie zaliczek na podatek, gdyż końcowo i tak trzeba będzie zapłacić podatek od sumy kwot pochodzących z umowy o pracę i zlecenie.

Optymalizacja pozwala zatem jedynie zaoszczędzić na zaliczkach na podatek, których wartość pomiędzy terminem wypłaty wynagrodzenia, a terminem rozliczenia rocznego pozostaje do dyspozycji pracownika (pracownik może z niej korzystać celem regulowania bieżących zobowiązań lub odłożyć na lokacie uzyskując realne korzyści z optymalizacji).

Piotr Szulczewski,
VAT.pl