Zapłaciła 29 400 zł za operację, zamiast czekać na NFZ. Fiskus odmówił odliczenia w PIT

Podatniczka miała orzeczenie o niepełnosprawności, silne bóle kolana i przed sobą perspektywę wieloletniego oczekiwania na operację w ramach NFZ. Aby uniknąć wózka inwalidzkiego i odzyskać samodzielność, zdecydowała się na prywatny zabieg, za który zapłaciła 29 400 zł. Operacja przyniosła poprawę, a lekarz potwierdził, że miała charakter chirurgiczno-rehabilitacyjny. Mimo to fiskus odmówił prawa do ulgi rehabilitacyjnej. Zdaniem fiskusa operacja jest leczeniem, a nie zabiegiem rehabilitacyjnym. Co ciekawe, w podobnej sprawie w 2025 r. Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej wydał korzystne dla podatniczki rozstrzygnięcie.

Czy osoba z orzeczeniem o niepełnosprawności może odliczyć od dochodu koszt prywatnej operacji, która umożliwiła jej powrót do sprawności? Okazuje się, że odpowiedź nie jest tak oczywista, jak mogłoby się wydawać.

Choć ulga rehabilitacyjna pozwala odliczać wydatki związane z niepełnosprawnością, nie obejmuje wszystkich kosztów leczenia. Katalog wydatków uprawniających do preferencji został ściśle określony w ustawie o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Potwierdza to interpretacja indywidualna Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z 21 października 2026 r., sygn. 0115-KDWT.4011.361.2026.2.AK.

Nie mogła czekać na operację w NFZ. Zapłaciła prywatnie 29 400 zł

Sprawa dotyczyła kobiety, która od 2022 r. posiadała orzeczenie o umiarkowanym stopniu niepełnosprawności ze względu na schorzenie narządu ruchu.

Z czasem jej stan zdrowia zaczął się pogarszać. Pojawiły się nasilające bóle prawego kolana, obrzęki oraz coraz większe trudności z poruszaniem się.

Podatniczka korzystała z rehabilitacji i fizjoterapii, jednak dotychczasowe leczenie nie przynosiło oczekiwanych rezultatów.

Lekarz ortopeda stwierdził zaawansowane zmiany zwyrodnieniowe stawu kolanowego i uznał, że dalsza rehabilitacja bez wcześniejszej operacji nie pozwoli osiągnąć poprawy.

Problemem okazał się czas oczekiwania na zabieg finansowany przez Narodowy Fundusz Zdrowia.

Jak wskazała kobieta we wniosku o interpretację, musiałaby czekać na operację kilka lat. W tym czasie jej stan zdrowia mógł pogorszyć się na tyle, że konieczne stałoby się korzystanie z wózka inwalidzkiego i stałej pomocy innych osób.

Podjęła więc decyzję o przeprowadzeniu operacji w prywatnej placówce.

Za zabieg ortopedyczny zapłaciła 29 400 zł z własnych środków.

Operacja przyniosła znaczną poprawę sprawności. Kobieta mogła kontynuować rehabilitację, która wcześniej, ze względu na zaawansowanie zmian chorobowych, nie dawała rezultatów.

Lekarz potwierdził, że operacja była niezbędna do rehabilitacji. Fiskus nie zmienił zdania

Podatniczka chciała odliczyć wydatek poniesiony na operację w zeznaniu podatkowym za 2026 r.

Argumentowała, że zabieg nie służył wyłącznie leczeniu schorzenia, ale przede wszystkim umożliwił jej odzyskanie sprawności ruchowej i kontynuowanie rehabilitacji.

Posiadała również zaświadczenie lekarskie potwierdzające, że operacja miała charakter chirurgiczno-rehabilitacyjny, poprawiała stan zdrowia i była niezbędna do dalszego usprawniania.

Kobieta podkreślała, że bez przeprowadzenia zabiegu groziła jej całkowita niesamodzielność.

Przedstawiła fakturę dokumentującą poniesienie wydatku w wysokości 29 400 zł. Koszt nie został jej zwrócony ani sfinansowany przez NFZ, PFRON czy inne wskazane w ustawie źródła.

W jej ocenie spełniała zatem warunki do skorzystania z ulgi rehabilitacyjnej.

Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej nie podzielił jednak tego stanowiska.

Operacja to leczenie, a nie rehabilitacja. Dlaczego skarbówka odmówiła odliczenia?

Kluczowe znaczenie dla rozstrzygnięcia miał art. 26 ust. 7a pkt 6b ustawy o PIT.

Zgodnie z tym przepisem od dochodu można odliczyć wydatki poniesione na odpłatność za zabiegi rehabilitacyjne lub leczniczo-rehabilitacyjne.

Ustawa nie zawiera jednak szczegółowej definicji tych pojęć.

Dyrektor KIS odwołał się zatem do ich znaczenia językowego i medycznego.

W ocenie organu rehabilitacja obejmuje działania służące przywracaniu sprawności, takie jak fizjoterapia, kinezyterapia, wodolecznictwo czy inne zabiegi usprawniające.

Operacja chirurgiczna pozostaje natomiast procedurą leczniczą, nawet jeżeli jej przeprowadzenie jest niezbędne dla rozpoczęcia lub kontynuowania rehabilitacji.

Zdaniem fiskusa nie można utożsamiać zabiegu operacyjnego z zabiegiem rehabilitacyjnym wyłącznie dlatego, że jego efektem jest poprawa sprawności pacjenta.

Nie zmienia tego również zaświadczenie lekarza określające operację jako zabieg chirurgiczno-rehabilitacyjny.

W konsekwencji Dyrektor KIS uznał, że wydatek w wysokości 29 400 zł nie podlega odliczeniu w ramach ulgi rehabilitacyjnej.

W 2025 roku skarbówka pozwoliła odliczyć operację. Dlaczego teraz odmówiła?

Szczególnie interesujący jest fakt, że podatniczka powołała się na wcześniejszą interpretację Dyrektora KIS z 28 marca 2025 r., sygn. 0112-KDIL2-1.4011.193.2025.2.MKA.

W tamtej sprawie organ uznał za prawidłowe stanowisko podatniczki dotyczące odliczenia wydatku na zabieg chirurgiczny, który zgodnie z opisem przedstawionym we wniosku miał charakter rehabilitacyjny, pozostawał w związku z niepełnosprawnością i był niezbędny do dalszej rehabilitacji.

W interpretacji z 2026 r. Dyrektor KIS nie przyjął jednak analogicznego rozstrzygnięcia.

Wskazał, że interpretacje indywidualne wydawane są w konkretnych sprawach i nie wiążą organu przy ocenie sytuacji innych podatników.

Oznacza to, że korzystne stanowisko fiskusa wydane dla jednej osoby nie daje automatycznie prawa do zastosowania takiego samego odliczenia przez innego podatnika.

Różnica między oboma rozstrzygnięciami pokazuje, jak duże znaczenie może mieć opis charakteru zabiegu i jego zakwalifikowanie na gruncie przepisów podatkowych.

W przypadku operacji przywracających sprawność po urazach i chorobach narządu ruchu rozróżnienie pomiędzy leczeniem a rehabilitacją może być szczególnie trudne.

Nie można jednak pomijać faktu, że dominujące podejście w orzecznictwie sądów administracyjnych rozróżnia operacje chirurgiczne od zabiegów rehabilitacyjnych.

Fiskus odmówił 3528 zł zwrotu podatku

Odmowa prawa do ulgi oznacza dla kobiety realne konsekwencje finansowe.

Gdyby możliwe było odliczenie całej kwoty 29 400 zł od dochodu opodatkowanego według stawki 12 proc., korzyść podatkowa wyniosłaby:

29 400 zł × 12 proc. = 3528 zł.

Oznacza to, że dzięki uldze podatniczka mogłaby obniżyć swój podatek nawet o 3528 zł, przy założeniu posiadania wystarczającego dochodu opodatkowanego w tym przedziale skali i możliwości pełnego wykorzystania odliczenia.

Jeżeli odliczenie obniżałoby dochód opodatkowany stawką 32 proc., potencjalna oszczędność mogłaby być wyższa.

W rozpatrywanej sprawie organ odmówił jednak prawa do odliczenia wydatku na operację.

Nie oznacza to, że podatniczka nie może skorzystać z ulgi w odniesieniu do innych kosztów poniesionych w związku z niepełnosprawnością.

Ulga rehabilitacyjna 2026. Co można odliczyć przed operacją i po zabiegu?

Przepisy pozwalają na odliczenie wielu wydatków związanych z niepełnosprawnością, również tych ponoszonych podczas powrotu do sprawności po operacji.

Ważne jest jednak, aby dany wydatek znajdował się w ustawowym katalogu i spełniał określone warunki.

Wydatki nielimitowane można odliczyć w wysokości faktycznie poniesionej, pod warunkiem że nie zostały sfinansowane lub zwrócone ze źródeł wyłączających odliczenie.

Nie należy jednak utożsamiać każdej usługi medycznej z zabiegiem rehabilitacyjnym.

Na przykład zwykła konsultacja lekarska, badanie diagnostyczne czy pobyt w szpitalu związany wyłącznie z operacją nie stają się automatycznie wydatkami rehabilitacyjnymi.

Ulga rehabilitacyjna na samochód i leki. Jakie limity obowiązują w 2026 roku?

Osoba posiadająca orzeczenie o niepełnosprawności może skorzystać również z określonych odliczeń limitowanych.

Jednym z nich jest ulga z tytułu używania samochodu osobowego, który stanowi własność lub współwłasność osoby niepełnosprawnej albo podatnika utrzymującego uprawnioną osobę z niepełnosprawnością.

Roczny limit odliczenia wynosi 2280 zł.

Nie trzeba dokumentować każdej podróży paragonami za paliwo ani prowadzić ewidencji przebiegu pojazdu.

Konieczne jest jednak spełnienie ustawowych warunków korzystania z ulgi, a na żądanie organu podatkowego podatnik powinien wykazać prawo do odliczenia.

Inaczej rozlicza się wydatki na leki.

Jeżeli lekarz specjalista stwierdzi, że osoba niepełnosprawna powinna stosować określone leki stale lub czasowo, odliczeniu podlega kwota przekraczająca 100 zł wydatków w danym miesiącu.

Przykładowo, jeżeli podatnik wydał w maju 350 zł na kwalifikujące się leki, od dochodu może odliczyć 250 zł.

Jeżeli w innym miesiącu wydał jedynie 90 zł, odliczenie za ten miesiąc nie przysługuje.

Ile można odzyskać w PIT po operacji? Przykład rozliczenia ulgi rehabilitacyjnej

Pan Adam posiada orzeczenie o umiarkowanym stopniu niepełnosprawności. W 2026 r. przeszedł prywatną operację stawu biodrowego.

Koszt zabiegu nie kwalifikuje się do odliczenia jako wydatek na rehabilitację, jednak po operacji poniósł również inne wydatki związane z odzyskiwaniem sprawności.

Zakładamy, że wszystkie wydatki spełniają warunki ustawowe, zostały poniesione ze środków podatnika, a limit samochodowy może zostać wykorzystany w całości.

Przy dochodzie opodatkowanym stawką 12 proc. odliczenie 7930 zł może oznaczać zmniejszenie podatku o 951,60 zł.

Należy jednak pamiętać, że ulga rehabilitacyjna jest odliczeniem od dochodu, a nie bezpośrednim zwrotem poniesionych wydatków.

Faktyczna korzyść podatkowa zależy zatem od wysokości dochodów, sposobu opodatkowania oraz możliwości wykorzystania odliczenia.

Kto może skorzystać z ulgi rehabilitacyjnej w 2026 roku?

Prawo do ulgi przysługuje przede wszystkim podatnikom posiadającym odpowiedni dokument potwierdzający niepełnosprawność.

Może to być orzeczenie o lekkim, umiarkowanym lub znacznym stopniu niepełnosprawności, orzeczenie o niepełnosprawności dziecka do 16. roku życia albo wskazana w przepisach decyzja dotycząca renty.

W określonych przypadkach z odliczenia może również skorzystać podatnik, na którego utrzymaniu pozostaje osoba niepełnosprawna, m.in. małżonek, dziecko, rodzic lub inny uprawniony członek rodziny.

Obowiązuje jednak kryterium dochodowe.

W 2026 r. dochody osoby niepełnosprawnej pozostającej na utrzymaniu podatnika nie mogą przekroczyć 23 741,88 zł, przy czym niektóre świadczenia są wyłączone z obliczania tego limitu.

Warunek ten nie dotyczy w taki sam sposób osoby niepełnosprawnej, która samodzielnie odlicza własne wydatki rehabilitacyjne.

Samo posiadanie orzeczenia nie wystarczy jednak do odliczenia dowolnych kosztów leczenia. Zawsze trzeba sprawdzić, czy konkretny wydatek znajduje się w katalogu przewidzianym w art. 26 ust. 7a ustawy o PIT.

Faktura za rehabilitację to podstawa. Jakich dokumentów może żądać urząd skarbowy?

W przypadku większości wydatków rehabilitacyjnych konieczne jest posiadanie dokumentu potwierdzającego ich poniesienie.

Może to być faktura, rachunek lub inny dokument zawierający dane identyfikujące kupującego i sprzedającego, rodzaj zakupionej usługi albo towaru oraz kwotę zapłaty.

Szczególnie ważne jest prawidłowe określenie rodzaju świadczenia medycznego.

Jeżeli podatnik korzystał z zabiegów rehabilitacyjnych, warto zadbać, aby dokumentacja jednoznacznie wskazywała ich charakter.

Ogólne określenie „usługi medyczne” może być niewystarczające do ustalenia, czy poniesiony wydatek podlega odliczeniu.

W przypadku sporu istotna może okazać się również dokumentacja medyczna, skierowanie lub zaświadczenie lekarza.

Samo zaświadczenie nie pozwala jednak odliczyć wydatku, który nie mieści się w ustawowym katalogu.

Ulga rehabilitacyjna w PIT za 2026 rok. Do kiedy można ją rozliczyć?

Wydatki rehabilitacyjne poniesione w 2026 r. podatnicy będą mogli rozliczyć w zeznaniu podatkowym składanym w 2027 r.

Termin na złożenie zeznania upływa 30 kwietnia 2027 r.

Osoby rozliczające się według skali podatkowej wykazują ulgę w załączniku PIT/O do zeznania PIT-37 lub PIT-36.

Odliczenie jest również dostępne dla podatników opodatkowanych ryczałtem od przychodów ewidencjonowanych, o ile spełniają ustawowe warunki i nie odliczyli tych samych wydatków w innym zeznaniu.

Dokumenty potwierdzające poniesienie wydatków warto przechowywać przez okres przedawnienia zobowiązania podatkowego.

W przypadku PIT za 2026 r. będzie to co do zasady koniec 2032 r., o ile nie wystąpią okoliczności powodujące zawieszenie lub przerwanie biegu terminu przedawnienia.

Czy można zaskarżyć interpretację KIS odmawiającą ulgi rehabilitacyjnej?

Podatnik, który nie zgadza się z interpretacją indywidualną Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej, ma prawo zaskarżyć ją do wojewódzkiego sądu administracyjnego.

Skargę wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS w terminie 30 dni od dnia doręczenia interpretacji.

W postępowaniu sądowym można podnosić zarzuty dotyczące błędnej wykładni przepisów oraz ich niewłaściwego zastosowania do przedstawionego stanu faktycznego.

W analizowanej sprawie istotnym argumentem może być rozbieżność pomiędzy interpretacją z października 2026 r. a korzystnym rozstrzygnięciem wydanym w marcu 2025 r.

Nie oznacza to jednak, że wcześniejsza interpretacja przesądzi o wyniku postępowania.

Sąd administracyjny oceni przede wszystkim zgodność zaskarżonej interpretacji z przepisami prawa.

Operacja może przywrócić sprawność, ale nie zawsze daje prawo do ulgi rehabilitacyjnej

Interpretacja z 21 października 2026 r. pokazuje, że z punktu widzenia podatków nie każdy wydatek niezbędny do odzyskania zdrowia jest wydatkiem rehabilitacyjnym.

Dla osoby z niepełnosprawnością granica pomiędzy leczeniem a rehabilitacją może być trudna do zrozumienia. Operacja często stanowi bowiem warunek rozpoczęcia skutecznego usprawniania i powrotu do samodzielności.

Przepisy podatkowe nie pozwalają jednak automatycznie odliczyć wszystkich kosztów związanych z leczeniem niepełnosprawności.

Co więcej, wcześniejsze korzystne rozstrzygnięcia pokazują, że ocena charakteru zabiegu może prowadzić do różnych wniosków.

Dlatego przed rozliczeniem prywatnej operacji w ramach ulgi rehabilitacyjnej warto sprawdzić nie tylko dokumentację medyczną, ale przede wszystkim ustawowe przesłanki odliczenia.

Nawet jeżeli koszt samej operacji nie zostanie uznany przez fiskusa, podatnik może nadal odliczyć kwalifikujące się wydatki na rehabilitację, sprzęt, wyroby medyczne, leki i używanie samochodu osobowego.

W praktyce może to oznaczać oszczędność wynoszącą od kilkuset do kilku tysięcy złotych.

Podstawa prawna: art. 26 ust. 1 pkt 6, ust. 7, 7a, 7b i 7d ustawy z 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Interpretacje indywidualne:

• Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej z 21 października 2026 r., sygn. 0115-KDWT.4011.361.2026.2.AK.
• Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej z 28 marca 2025 r., sygn. 0112-KDIL2-1.4011.193.2025.2.MKA.

Orzecznictwo: wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z 20 stycznia 2012 r., sygn. II FSK 1417/10.