Pobierz e-pity 2018

Wydatki na auto w uldze rehabilitacyjnej: samo odbycie zabiegów to za mało

Piotr Szulczewski 03.03.2015 09:00 (aktualizacja: )

Z ulgi rehabilitacyjnej korzystać mogą m.in. osoby dojeżdżające na konieczne zabiegi leczniczo – rehabilitacyjne samochodami osobowymi. Skorzystać z ulgi można jednak tylko w przypadku, gdy wyjazd na zabiegi jest prawidłowo udokumentowany. Ulga do 2.280 zł zmusza zatem do zebrania znacznej ilości dokumentów. Okazuje się, że nie jest to wcale takie proste. Przy rozliczeniu auta zadbać należy o kilka elementów. Żaden z nich nie jest mniej istotny niż pozostałe, stąd też koniecznie trzeba sprawdzić, czy posiadamy dokumentację oraz spełniliśmy warunki dla korzystania z ulgi w pełnej wartości – 2280 zł, czy też w wartości niższej.


Auto osobowe i jego własność

Pierwsze, o co należy zadbać to kupno auta dla osoby niepełnosprawnej lub dopisanie takiej osoby, jako współwłaściciela auta. Auto, które zostanie nabyte powinno być autem osobowym. Nie ma znaczenia, czy nabycie nastąpi drogą kupna od osoby z rodziny, czy też spoza jej członków. Możliwe jest również przekazanie auta osobie korzystającej z ulgi darowizną. Odpowiednio dopuszczalne jest również przekazanie udziału w samochodzie.

Należy zadbać o to, by zarówno darowizna, jak i umowa sprzedaży zawarta była na piśmie. Choć nie jest to warunek obowiązkowy, ułatwi to dalsze postępowanie, zarówno przed organami skarbowymi, jak i w trakcie rejestracji pojazdu. W przypadku darowizny udziału we współwłasności pojazdu lub darowizny całego pojazdu, osoba niepełnosprawna zadbać musi, by oprócz jego rejestracji, opłacić w urzędzie skarbowym dodatkowo podatek od darowizny, bądź ewentualnie należy upewnić się, że takiego podatku zapłacić nie musi. Istnieją przypadki, gdy darowizna nie będzie bowiem zmuszała dodatkowo do zapłaty podatku.

Auto może być własnością lub współwłasnością małżonka osoby niepełnosprawnej pod warunkiem jednak, że stanowi ich majątek objęty współwłasnością małżeńską.

Ulgę wykorzystywać można również w przypadku, gdy auto osobowe jest własnością innej osoby, w tym również spoza rodziny, na której utrzymaniu pozostaje osoba niepełnosprawna.

Wydatki na auto a ulga rehabilitacyjna w PIT za 2014 rok
Źródło: Thinkstock


Zabiegi muszą być przepisane przez odpowiedniego lekarza

Korzystać z pojazdu można dla potrzeb związanych z koniecznym przewozem na niezbędne zabiegi leczniczo-rehabilitacyjne. Oczywiście nie wyklucza to wykorzystywania pojazdu również dla innych celów jego właścicieli. Niezbędność takich zabiegów dokumentuje się obowiązkowo dokumentem potwierdzającym ich zlecenie. Nie oznacza to, że zabieg musiał zapisać lekarz specjalista (dopuszczalne jest, by zrobił to lekarz ogólny), natomiast musiał być to zabieg, który ma związek leczniczo – rehabilitacyjny z niepełnosprawnością danej osoby. Przykładowo zatem – ogólny masaż relaksujący odbyty bez skierowania nie może stanowić podstawy do korzystania z ulgi przez osobę niepełnosprawną z niepełnosprawnością ruchu. Skierowanie powinno zatem zawierać dane konkretnego pacjenta (który będzie odbywał zabieg) oraz wskazywać rodzaj zabiegów, związanych z leczeniem lub rehabilitacją. Na skierowaniu nie może być natomiast danych innej osoby, np. członka rodziny, w tym osoby opiekuna prawnego lub posiadającego na utrzymaniu osobę niepełnosprawną.

Zabiegi leczniczo – rehabilitacyjne w domu u pacjenta oraz w gabinecie specjalisty

Nie można ulgi wykorzystać w przypadku, gdy zabiegi odbywać się będą pod okiem specjalisty w mieszkaniu osoby niepełnosprawnej. Zatem osoba taka musi sama dojechać lub być zawieziona na zabiegi do gabinetu lub miejsca, w którym zabiegi będą miały miejsce.

Warto zadbać o zaświadczenie ze strony rehabilitanta, lekarza prowadzącego zabiegi lub centrum, gdzie miały one miejsce o odbyciu zabiegów. Zaświadczenie powinno zawierać:

  • daty zabiegów,
  • miejsce ich odbycia
  • rodzaj przyjmowanych zabiegów. Rozliczając ulgę pamiętać należy, że odliczenie dotyczy zabiegów leczniczo – rehabilitacyjnych. Wyjazdy na badania, w tym specjalistyczne, turnusy rehabilitacyjne, lecznicze, sanatoryjne itd. nie stanowią podstawy do jej ujęcia w deklaracji PIT i załączniku PIT/O w ramach limitu na dojazdy do 2280 zł.

Odpowiednia grupa inwalidztwa

Ulga dotyczy wyłącznie osób niepełnosprawnych zaliczonych do I lub II grupy inwalidztwa albo dzieci niepełnosprawnych (niezależnie od grupy inwalidztwa), które nie ukończyły 16 roku życia. W związku z powyższym w posiadaniu osób powinny pozostawać: • orzeczenie o zakwalifikowaniu przez organy orzekające do jednego z trzech stopni niepełnosprawności lub

  • decyzja przyznająca rentę z tytułu całkowitej lub częściowej niezdolności do pracy, rentę szkoleniową albo rentę socjalną, albo
  • orzeczenie o niepełnosprawności osoby, która nie ukończyła 16 roku życia.

Nie więcej niż 2280 zł, czyli kilometrówka na wyjazdy na zabiegi

Na wysokość poniesionego wydatku, który uprawnia do ulgi rehabilitacyjnej na dojazdy, będą miały wpływ niewątpliwie dwie okoliczności: częstotliwość przejazdów na niezbędne zabiegi leczniczo-rehabilitacyjne oraz odległość jaka jest do pokonania, aby na te zabiegi dojechać.

Choć przepisy nie mówią o tym wprost, najczęstszą metodą przeliczeń, jaką się stosuje jest w tym przypadku tzw. kilometrówka. Podatnik musi zatem oprócz wskazania sumy przebytych kilometrów ustalić również pojemość wykorzystywanego pojazdu. W przypadku pojazdu o poj. pow.900 cm3 za każdy przebyty kilometr podatnik może rozliczyć w ramach ulgi kwotę 0,8358 zł.

Faktury na paliwo?

Nie ma konieczności, by wydatek na paliwo do auta wykorzystywanego na dojazdy był udokumentowany fakturą za paliwo. Podatnik posługuje się ryczałtem, stąd też oświadczenie o odbyciu zabiegów w danym miejscu i czasie potwierdza, że dojazd faktycznie miał miejsce, a koszt dojazdu musiał być poniesiony.

Piotr Szulczewski,
PIT.pl