Nie każdy wie, że treść orzeczenia o niepełnosprawności może decydować o wysokości ulgi rehabilitacyjnej, a nawet o utracie możliwości jej odliczenia od podatku. Nawet drobne sformułowania mają kluczowe znaczenie dla korzystania z tej ulgi w PIT. Sprawdź, na co zwrócić uwagę.
Ulga rehabilitacyjna to jedna z najchętniej rozliczanych ulg. W społeczeństwie krąży jednak przeświadczenie, że skorzystać z niej mogą wszyscy seniorzy, emeryci, renciści i osoby niepełnosprawne. Jest w tym tylko część prawdy bowiem oprócz wielu obowiązujących warunków korzystania z odliczenia, ważne są również same zapisy znajdujące się w orzeczeniu o niepełnosprawności.
Orzeczenie o niepełnosprawności kluczowe dla ulgi w PIT
Orzeczenie o stopniu niepełnosprawności jest podstawowym dokumentem determinującym prawo do skorzystania z ulgi rehabilitacyjnej w PIT. Potwierdza on bowiem posiadanie statusu osoby niepełnosprawnej. W świetle ustawy o PIT za osobę niepełnosprawną uznaje się również osoby posiadające:
- orzeczenie o zakwalifikowaniu przez organy orzekające do jednego z trzech stopni niepełnosprawności lub
- decyzję przyznającą rentę z tytułu całkowitej lub częściowej niezdolności do pracy, rentę szkoleniową albo rentę socjalną, albo
- orzeczenie o niepełnosprawności osoby, która nie ukończyła 16. roku życia,
- orzeczenie o niepełnosprawności, wydane przez właściwy organ na podstawie odrębnych przepisów obowiązujących do dnia 31 sierpnia 1997 r.
Podatnicy, którzy są w trakcie załatwiania formalności i nie otrzymały jeszcze oficjalnej decyzji, nie spełniają podstawowego warunku korzystania z ulgi rehabilitacyjnej. Nie mogą więc odliczyć poniesionych przed otrzymaniem orzeczenia wydatków na leczenie w rocznym rozliczeniu PIT.
Orzeczenie o niepełnosprawności. Ważne zapisy
Co do zasady odliczeniu od dochodu podlegają wydatki poniesione od daty uzyskania orzeczenia o niepełnosprawności. Jest jednak wyjątek od reguły. Z odliczenia wydatków za cały rok skorzystać jednak mogą osoby niepełnosprawne, które w swoim orzeczeniu o niepełnosprawności mają zawarty zapis mówiący o tym, że niepełnosprawność ta powstała przed datą, w której otrzymano orzeczenie o niepełnosprawności. Potwierdził to Dyrektor Izby Skarbowej w interpretacji indywidualnej z 26 czerwca 2024 r., nr 0114-KDIP3-2.4011.413.2024.2.JK3. Izba Skarbowa stwierdziła wówczas, że „Odliczeniu od dochodu podlegają wydatki poniesione od daty uzyskania orzeczenia o niepełnosprawności, chyba że w orzeczeniu tym wskazano, że niepełnosprawność datowana jest wcześniej niż data wydania orzeczenia. W takiej sytuacji podatnik może odliczyć wydatki poniesione po dniu wskazanym w orzeczeniu jako data ustalenia niepełnosprawności”.
To jednak nie wszystko. Kolejnym ważnym zapisem znajdującym się w orzeczeniu jest stopień niepełnosprawności. Osoby z orzeczonym umiarkowanym lub znacznym stopniem niepełnosprawności mogą odliczyć więcej wydatków niż osoby z lekkim stopniem. Chodzi m.in. o wydatki związane z transportem, opieką w domu, czy opłaceniem przewodników. Więcej o tym w poradniku dostępnym tutaj.
