Zaniżone koszty uzyskania przychodu w PIT-11

Piotr Szulczewski 04.03.2015 11:00 (aktualizacja: )

2015-03-05

Podatnik nie musi stosować kosztów uzyskania przychodów wskazanych mu w PIT-11. Jeśli okaże się, że ma prawo stosować koszty wyższe niż rozliczane przez płatnika, to warto pamiętać o odpowiednim wyjaśnieniu i udokumentowaniu zmian w stosunku do informacji podatkowej.

Jednostka sporządzająca roczną informację podatkową PIT-11 za pracownika, zleceniobiorcę lub inną osobę koszty podatkowe ustala na podstawie przepisów podatkowych oraz złożonych przez zatrudniającego oświadczeń.

Mimo, że zaliczki na podatek obniżane są o koszty określonej wysokości, podatnik ma prawo zastosować koszty faktycznie poniesione lub wynikające z innego ryczałtu lub podwyższenia.


Ryczałtowe koszty na dojazdy

Podatnik pracujący w miejscowości, w której znajduje się jego miejsce zamieszkania stosuje standardowe ryczałtowe koszty 111,25 zł. W przypadku, gdy jest on pracownikiem dojeżdżającym i nie dostaje dodatku za rozłąkę lub też pracuje w więcej niż jednym stosunku pracy, koszty uzyskania może on podwyższyć. Jeżeli nie złożył w tym celu oświadczenia pracodawcy, ma prawo zastosować te koszty w swoim zeznaniu rocznym.

 

 

Miesięczne Roczne

Pracownik miejscowy

111 zł 25 gr

1’335 zł z jednej umowy 2'002 zł 05 gr z wielu umów

Pracownik dojeżdżający

139 zł 06 gr

1’668 zł 72 gr z jednej umowy 2’502 zł 56 gr z wielu umów


Bilety na dojazd

Jeżeli roczne koszty uzyskania przychodów ze stosunku służbowego, stosunku pracy, spółdzielczego stosunku pracy oraz pracy nakładczej są niższe od wydatków na dojazd do zakładu lub zakładów pracy środkami transportu autobusowego, kolejowego, promowego lub komunikacji miejskiej, w rocznym rozliczeniu podatku koszty te mogą być przyjęte przez pracownika w wysokości wydatków faktycznie poniesionych, udokumentowanych wyłącznie imiennymi biletami okresowymi. Nie można natomiast kosztów dojazdu w przypadku umowy o pracę i umów podobnych dokumentować innymi metodami, w szczególności kilometrówką za własny pojazd lub dowodami ponoszenia innych wydatków (np. biletami jednorazowymi).


Koszty zleceniobiorcy lub twórcy

Standardowo z tytułu umowy zlecenie koszty ustala się w wysokości 20% przychodu po obniżeniu go o wartość składek na ubezpieczenie emerytalne i rentowe oraz chorobowe pobrane przez płatnika z tego wynagrodzenia. Jeżeli podatnik udowodni, że koszty uzyskania przychodów były wyższe niż wynikające z zastosowania normy procentowej, to może stosować koszty uzyskania takie, jakie faktycznie poniósł.

Taką samą zasadę podwyższania kosztów w rocznym rozliczeniu podatkowym stosować należy w przypadku twórców, których koszty ustala się co do zasady w wysokości 50% przychodu z zastrzeżeniem, że nie mogą one przekraczać 42764 zł. Koszty faktycznie poniesione stosuje się również, gdy przekraczają one górny limit 42764 zł.


Pismo wyjaśniające – przydatne, choć nieobowiązkowe

Do deklaracji podatkowej warto dołączyć pismo, w którym podatnik informuje organ podatkowy o rozbieżnością między kwotą kosztów stosowanych przez płatnika i wykazaną przez niego w deklaracji rocznej. Może to ograniczyć ryzyko podjęcia kontroli deklaracji podatkowej ewentualnie ułatwi i przyspieszy działania sprawdzające deklarację podatnika.

Piotr Szulczewski,
PIT.pl