Świadczenia w naturze - Nieodpłatne świadczenia

06.11.2017 10:00 (aktualizacja: )

Nieodpłatne świadczenia

Świadczenia w naturze

Przychodami przedsiębiorcy są nie tylko należne pieniądze, ale również należne świadczenia w naturze. Oznacza to, że zarówno umowy „towar wydawany za pieniądze”, czy „usługa wykonywana za pieniądze” – jak również umowy „towar za towar” czy „usługa za usługę” zmuszają do rozliczenia podatku dochodowego. Te same obowiązki posiada podatnik, który otrzyma jednostronne świadczenie w naturze lub nieodpłatne świadczenie.

Podatnik uzyskujący świadczenie niepieniężne powinien:

  • ustalić, czy takie świadczenie stanowi przychód podatkowy,
  • wycenić wartość świadczeń po obu stronach umowy – odrębnie, niezależnie od ceny podanej w umowie,
  • wprowadzić ustaloną wartość w odpowiedniej dacie do ewidencji podatkowych każdego z podmiotów.

Przy wycenie świadczenia należy zwrócić uwagę przede wszystkim na rynkowość takiej wyceny – nie można bowiem wycenić świadczenia poniżej wartości, jaką posiadałaby ona na rynku.

Wycena świadczeń w naturze w przedsiębiorstwie odbywa się według określonych zasad:

  • wartość pieniężną świadczeń w naturze określa się na podstawie cen rynkowych stosowanych w obrocie rzeczami lub prawami tego samego rodzaju i gatunku, z uwzględnieniem w szczególności ich stanu i stopnia zużycia oraz czasu i miejsca ich uzyskania.

Wartość świadczeń nieodpłatnych wycenia się następująco:

  • jeżeli przedmiotem świadczenia są usługi wchodzące w zakres działalności gospodarczej dokonującego świadczenia - według cen stosowanych wobec innych odbiorców;
  • jeżeli przedmiotem świadczeń są usługi zakupione - według cen zakupu;
  • jeżeli przedmiotem świadczeń jest udostępnienie lokalu lub budynku - według równowartości czynszu, jaki przysługiwałby w razie zawarcia umowy najmu tego lokalu lub budynku;
  • w pozostałych przypadkach - na podstawie cen rynkowych stosowanych przy świadczeniu usług lub udostępnianiu rzeczy lub praw tego samego rodzaju i gatunku, z uwzględnieniem w szczególności ich stanu i stopnia zużycia oraz czasu i miejsca udostępnienia.

Uwaga!

Za prawidłowość przyjętej zasady wyceny odpowiada podatnik. Oznacza to, że powinien on móc wykazać, dlaczego przyjął taką, a nie inną zasadę wyceny świadczenia.

Piotr Szulczewski
Analityk Bankier.pl Firma i Podatki

  • data utworzenia: 06-11-2017
  • data modyfikacji: 06-11-2017