Składniki majątku o wartości powyżej 3.500 do 10.000 zł a ewidencja wyposażenia?

Piotr Szulczewski

Zmiana zasad amortyzacji majątku o wartości ponad 3500 zł powoduje, że inaczej niż do tej pory należy kwalifikować składniki będące wyposażeniem. W szczególności zmianie zasad ulega nie tylko ewidencja środków trwałych, ale również ewidencja wyposażenia.

Składniki majątku o wartości powyżej 3.500 do 10.000 zł a ewidencja wyposażenia?

Składniki majątku o wartości powyżej 3.500 do 10.000 zł a ewidencja wyposażenia? / YAY foto

 

Za wyposażenie uznaje się rzeczowe składniki majątku, związane z wykonywaną działalnością, niezaliczone, zgodnie z przepisami ustawy o podatku dochodowym, do środków trwałych. Ewidencją wyposażenia obejmuje się wyposażenie, którego wartość początkowa, w rozumieniu odrębnych przepisów, przekracza 1500 zł.

Do końca 2017 r. zasada było, że majątek o wartości ponad 3500 zł nie był zaliczany do wyposażenia podmiotu. Wyjątkiem był majątek o wartości początkowej wyższej niż 3500 zł, który ze względu na okres wykorzystywania krótszy niż rok, nie był traktowany jako środek trwały.

Przepisy prawa nie ustalają bariery wartości początkowej w zakresie zaliczania majątku do środków trwałych. Wskazują że podatnicy mogą nie dokonywać odpisów amortyzacyjnych od składników majątku, których wartość początkowa, nie przekracza 10 000 zł. Wydatki poniesione na ich nabycie stanowią wówczas koszty uzyskania przychodów w miesiącu oddania ich do używania. Z powyższego dojść należy do wniosku, że gdy podatnik posiada składnik majątku o wartości nie przekraczającej 10.000 zł, to:

  • Może podjąć decyzję o jego amortyzacji w czasie – i wówczas zalicza go do środków trwałych i ujmuje w ewidencji środków trwałych i WNiP (nie trafia on do ewidencji wyposażenia) i amortyzuje przez okres odpowiedni, zgodnie z przyjętymi zasadami rozliczania kosztu w czasie,
  • Może podjąć decyzje o tym, by składnika nie zaliczać do środków trwałych – i rozliczyć go jednorazowo w kosztach traktując jako wyposażenie – w takim wypadku jeśli wartość początkowa przekracza 1.500 zł – składnik musi być ujęty w ewidencji wyposażenia,
  • Może podjąć decyzję o jednorazowej amortyzacji – i wówczas zalicza go do środków trwałych i ujmuje w ewidencji środków trwałych i WNiP (nie trafia on do ewidencji wyposażenia); odpis amortyzacyjny rozlicza w kosztach podatkowych w miesiącu oddania do używania tego środka trwałego albo w miesiącu następnym.

Podatnik samodzielnie musi zatem podjąć decyzję, czy składnik majątku będzie dla niego wyposażeniem, czy środkiem trwałym. Natomiast zaliczenie do jednej z tych grup ma charakter stały – nie można najpierw ustalić, że prowadzi się amortyzację i zalicza do środków trwałych, a następnie zmienić zasadę rozliczeń i zacząć postępować ze składnikiem majątku jak z wyposażeniem. Podobnie nie można modyfikować przyjętej zasady ustalania odpisów amortyzacyjnych. Podatnicy dokonują wyboru jednej z metod amortyzacji dla poszczególnych środków trwałych przed rozpoczęciem ich amortyzacji; wybraną metodę stosuje się do pełnego zamortyzowania danego środka trwałego. Prawo nie zabrania natomiast korekt wstecz co do zasad ujęcia składnika majątku.

Piotr Szulczewski, PIT.pl