Od 1 stycznia 2027 r. pracownik zatrudniony w dwóch miejscach będzie mógł korzystać ze zwolnienia lekarskiego u jednego pracodawcy, a u drugiego nadal pracować i otrzymywać pełną pensję. Wszystko będzie zależało od rodzaju wykonywanej pracy i stanu zdrowia. Zmieni się także sposób liczenia okresu zasiłkowego. Zamiast odrębnych okresów dla poszczególnych tytułów ubezpieczenia będzie obowiązywał jeden wspólny limit 182 dni. Nowe przepisy nakładają również na pracowników dodatkowy obowiązek informacyjny.
Zmiany wynikają z ustawy z 18 grudnia 2025 r. o zmianie ustawy o systemie ubezpieczeń społecznych oraz niektórych innych ustaw (Dz.U. z 2026 r. poz. 26). Nowelizacja została już ogłoszona w Dzienniku Ustaw, ale część przepisów dotyczących zwolnień lekarskich zacznie obowiązywać dopiero 1 stycznia 2027 r.
L4 od 2027 r. Będzie można chorować w jednej pracy i pracować w drugiej
Obecnie pracownik zatrudniony u dwóch pracodawców, który z powodu choroby staje się niezdolny do pracy, co do zasady powinien otrzymać zwolnienie lekarskie z każdego tytułu ubezpieczenia. Nie ma przy tym znaczenia, że wykonywane obowiązki zawodowe znacznie się od siebie różnią.
Problem pojawia się wtedy, gdy choroba uniemożliwia wykonywanie tylko jednej pracy.
Przykładowo osoba zatrudniona w magazynie, która złamała nogę, nie może wykonywać obowiązków wymagających chodzenia, dźwigania i wielogodzinnego stania. Taki sam uraz nie musi jednak przeszkadzać w wykonywaniu pracy biurowej przed komputerem.
Od 1 stycznia 2027 r. przepisy pozwolą uwzględnić tę różnicę.
Jeżeli rodzaj drugiej pracy pozwala na jej wykonywanie pomimo choroby, lekarz będzie mógł, na żądanie pacjenta, nie wystawiać zwolnienia lekarskiego z tego tytułu.
Oznacza to, że pracownik będzie mógł otrzymywać świadczenie chorobowe z jednej pracy, a jednocześnie normalne wynagrodzenie z drugiej.
Nie będzie to jednak rozwiązanie dostępne automatycznie dla każdego, kto pracuje w dwóch miejscach.
Lekarz nie wystawi L4 tylko dla jednej pracy automatycznie
Nowe przepisy nie oznaczają, że pracownik sam zdecyduje, w której firmie jest chory, a w której zdrowy.
Zgodnie z nowym art. 17 ust. 1d ustawy zasiłkowej możliwość niewystawienia zwolnienia dla jednego z tytułów ubezpieczenia będzie uzależniona od charakteru wykonywanej pracy.
To lekarz będzie oceniał, czy stan zdrowia pacjenta rzeczywiście pozwala na kontynuowanie określonej aktywności zawodowej.
Znaczenie będą miały zarówno rodzaj schorzenia, jak i obowiązki wykonywane na poszczególnych stanowiskach.
Pracownik powinien więc poinformować lekarza o wszystkich miejscach zatrudnienia i wyjaśnić, na czym polega jego praca.
Co istotne, niewystawienie zwolnienia dla jednego tytułu będzie możliwe na żądanie ubezpieczonego. Sam lekarz nie będzie zobowiązany do zastosowania tego rozwiązania w każdym przypadku.
Złamana noga nie musi oznaczać L4 w dwóch firmach. Przykład
Pan Marek jest zatrudniony na dwóch etatach. W pierwszej firmie pracuje w magazynie, gdzie musi przenosić towary i przez większość dnia pozostawać w ruchu. W drugiej wykonuje zdalnie pracę księgową.
W wyniku nieszczęśliwego wypadku łamie nogę.
Lekarz stwierdza, że przez kilka tygodni nie może wykonywać obowiązków magazyniera. Jednocześnie stan zdrowia pana Marka pozwala mu pracować przy komputerze, bez obciążania uszkodzonej kończyny.
Od 1 stycznia 2027 r. lekarz będzie mógł, na żądanie pacjenta, wystawić L4 wyłącznie w związku z pracą w magazynie.
W praktyce pan Marek będzie otrzymywał wynagrodzenie chorobowe albo zasiłek chorobowy z pierwszego zatrudnienia, natomiast w drugim nadal będzie pracował za pełną pensję.
Inaczej będzie wyglądała sytuacja osoby, która pracuje jako kierowca w dwóch firmach. Jeżeli choroba uniemożliwia bezpieczne prowadzenie pojazdów, nie będzie podstaw do wykonywania tej samej pracy u drugiego pracodawcy.
Podobnie w przypadku choroby wymagającej hospitalizacji czy bezwzględnego odpoczynku kontynuowanie pracy może być niezgodne z zaleceniami lekarskimi.
L4 przy dwóch etatach. Ile pieniędzy otrzyma pracownik?
Nowe rozwiązanie może mieć istotne znaczenie finansowe dla osób łączących dwa zatrudnienia.
W jednej pracy pracownik będzie mógł otrzymywać świadczenie za czas niezdolności do pracy, a w drugiej zachowa prawo do wynagrodzenia za faktycznie wykonywane obowiązki.
Co do zasady wynagrodzenie za czas choroby wynosi 80 proc. podstawy wymiaru, chociaż w określonych sytuacjach przysługuje 100 proc.
W przypadku pracowników wynagrodzenie chorobowe finansowane przez pracodawcę przysługuje zasadniczo przez pierwsze 33 dni niezdolności do pracy w roku kalendarzowym. Dla pracowników, którzy ukończyli 50 lat, limit wynosi 14 dni, począwszy od następnego roku kalendarzowego po roku ukończenia 50 lat.
Następnie przysługuje zasiłek chorobowy, jeżeli spełnione są ustawowe warunki.
Warto przy tym pamiętać, że świadczenia chorobowe nie zawsze odpowiadają dokładnie 80 proc. dotychczasowej pensji netto. Sposób ustalania podstawy wymiaru i potrącenia podatkowe są odmienne od zasad rozliczania zwykłego wynagrodzenia.
Jeden okres zasiłkowy od 2027 r. Wszystkie L4 będą liczone razem
Drugą istotną zmianą jest wprowadzenie jednego okresu zasiłkowego niezależnie od liczby tytułów ubezpieczenia chorobowego.
Nowy art. 9 ust. 4 ustawy zasiłkowej przewiduje, że dla osoby posiadającej kilka tytułów ubezpieczenia ustala się jeden okres zasiłkowy.
Dotychczas odrębne tytuły ubezpieczenia mogły wiązać się z odrębnym ustalaniem okresów zasiłkowych. Od 2027 r. liczba miejsc pracy nie będzie już oznaczać możliwości korzystania z odrębnych limitów.
Podstawowe limity pozostaną bez zmian:
- 182 dni – standardowy maksymalny okres pobierania zasiłku chorobowego;
- 270 dni – w przypadku niezdolności do pracy spowodowanej gruźlicą lub przypadającej w okresie ciąży.
Do okresu zasiłkowego wlicza się kolejne okresy niezdolności do pracy zgodnie z zasadami określonymi w art. 9 ustawy zasiłkowej.
Oznacza to między innymi, że gdy przerwa między okresami niezdolności do pracy nie przekracza 60 dni, okresy te co do zasady podlegają zsumowaniu, niezależnie od rodzaju choroby. Ustawa przewiduje jednak szczególne zasady dotyczące niezdolności do pracy występującej w czasie ciąży.
Nie oznacza to również, że ten sam dzień choroby będzie liczony dwukrotnie, jeżeli pracownik otrzyma zwolnienia lekarskie z dwóch tytułów za ten sam okres.
Dwa etaty i 190 dni L4. Kiedy skończy się zasiłek?
Pani Anna pracuje w dwóch firmach. W pierwszej korzysta ze zwolnienia lekarskiego przez 100 dni, a w drugiej nadal wykonuje obowiązki zawodowe.
Po zakończeniu zwolnienia wraca do pracy. Następnie, po 30 dniach przerwy, zachoruje ponownie i otrzymuje zwolnienie dotyczące drugiego zatrudnienia na okres 90 dni.
Jeżeli oba okresy niezdolności do pracy podlegają zsumowaniu na zasadach ustawy zasiłkowej, łączny okres wyniesie 190 dni.
W takim przypadku standardowy limit 182 dni zostanie wyczerpany w trakcie drugiego zwolnienia.
Samo zatrudnienie w dwóch firmach nie spowoduje więc wydłużenia okresu pobierania zasiłku chorobowego.
To istotna zmiana, szczególnie dla osób, które często korzystają ze zwolnień lekarskich lub wykonują pracę w ramach kilku tytułów ubezpieczenia.
Pracownik będzie musiał poinformować drugiego pracodawcę o L4
Nowelizacja wprowadza także obowiązek informacyjny. Jeżeli pracownik otrzyma zwolnienie lekarskie z jednego tytułu, a z drugiego będzie nadal wykonywał pracę, będzie musiał poinformować właściwego płatnika składek o okresie zwolnienia wystawionego z innego tytułu.
Obowiązek ten wynika z nowego art. 17 ust. 1e ustawy zasiłkowej.
Ma to znaczenie przede wszystkim dla prawidłowego ustalania wspólnego okresu zasiłkowego.
Pracodawca, który nie zna okresów niezdolności do pracy z pozostałych tytułów, może bowiem nie dysponować wszystkimi informacjami niezbędnymi do ustalenia prawa do świadczeń. Dlatego osoby pracujące w kilku miejscach powinny zwrócić szczególną uwagę na przekazywanie informacji o zwolnieniach lekarskich.
Brak prawidłowego rozliczenia okresów zasiłkowych może prowadzić do wypłaty świadczeń, do których pracownik nie miał prawa, a w określonych okolicznościach również do obowiązku ich zwrotu.
Etat i umowa zlecenia. Czy nowe zasady L4 obejmą również zleceniobiorców?
Zmiany nie zostały ograniczone wyłącznie do pracowników zatrudnionych na dwóch etatach.
Znaczenie ma istnienie kilku tytułów do ubezpieczeń społecznych i możliwość wykonywania określonej pracy pomimo choroby.
ZUS wskazuje, że nowe rozwiązanie może dotyczyć również osoby pracującej jednocześnie na podstawie umowy o pracę i umowy zlecenia.
W praktyce trzeba jednak pamiętać o zasadach zbiegu tytułów do ubezpieczeń.
Jeżeli pracownik otrzymuje z etatu wynagrodzenie co najmniej równe minimalnemu wynagrodzeniu, a zlecenie wykonuje na rzecz innego podmiotu, ze zlecenia zasadniczo nie podlega obowiązkowym ubezpieczeniom emerytalnemu i rentowym. W takiej sytuacji nie może również przystąpić z tego tytułu do dobrowolnego ubezpieczenia chorobowego.
Nie można jednak zakładać, że każda osoba łącząca etat ze zleceniem znajduje się w identycznej sytuacji.
Przy niższym wynagrodzeniu z etatu, a także w przypadku niektórych szczególnych konfiguracji zatrudnienia, zasady podlegania ubezpieczeniom mogą wyglądać inaczej.
Podobnie w przypadku łączenia umowy o pracę z działalnością gospodarczą konieczne jest ustalenie, czy przedsiębiorca podlega ubezpieczeniu chorobowemu również z działalności.
Co ważne, brak drugiego tytułu do ubezpieczenia chorobowego nie oznacza automatycznie, że podczas L4 z etatu można bez ograniczeń wykonywać inną pracę zarobkową. Nadal trzeba uwzględniać przepisy dotyczące utraty prawa do świadczenia z powodu pracy podczas zwolnienia.
Praca na L4 od kwietnia 2026 r. Co już się zmieniło?
Część nowych przepisów weszła w życie 13 kwietnia 2026 r. Doprecyzowano wówczas zasady dotyczące wykonywania pracy zarobkowej podczas zwolnienia lekarskiego oraz aktywności niezgodnej z jego celem.
Przepisy rozróżniają czynności zarobkowe od incydentalnych działań, których podjęcia wymagają istotne okoliczności.
Przykładowo jednorazowe wykonanie niezbędnej czynności związanej z działalnością zawodową nie musi automatycznie prowadzić do utraty świadczenia, jeżeli spełnia warunki ustawowego wyjątku.
Nie oznacza to jednak przyzwolenia na wykonywanie zwykłych obowiązków zawodowych podczas L4.
Co istotne, istotną okolicznością uzasadniającą wykonanie czynności incydentalnej nie może być samo polecenie pracodawcy.
Od 2027 r. obok tych regulacji zacznie obowiązywać szczególne rozwiązanie umożliwiające wykonywanie pracy z jednego tytułu przy jednoczesnym zwolnieniu lekarskim z innego.
L4 a podatek dochodowy. Czy zasiłek chorobowy podlega PIT?
Nowe przepisy nie zmieniają zasad opodatkowania świadczeń chorobowych, ale przy dwóch miejscach zatrudnienia mogą pojawić się dodatkowe kwestie związane z rozliczeniem rocznym.
Wynagrodzenie za czas choroby wypłacane przez pracodawcę jest przychodem ze stosunku pracy. Zasiłek chorobowy stanowi natomiast przychód z innych źródeł.
Ma to znaczenie między innymi dla osób korzystających z ulgi dla młodych.
Zwolnienie z PIT dla osób do 26. roku życia obejmuje określone przychody, w tym przychody z umowy o pracę oraz niektórych umów zlecenia, do łącznego limitu 85 528 zł rocznie.
Ulga dla młodych nie obejmuje jednak zasiłku chorobowego.
Przykładowo 24-letni pracownik, który w jednej firmie korzysta z L4, a w drugiej normalnie pracuje, może otrzymywać zarówno zasiłek chorobowy, jak i wynagrodzenie z drugiej pracy.
Wynagrodzenie za pracę może korzystać ze zwolnienia podatkowego w ramach ulgi dla młodych. Od zasiłku chorobowego trzeba natomiast rozliczyć PIT na zasadach ogólnych.
Inaczej traktowane jest wynagrodzenie chorobowe wypłacane na podstawie art. 92 Kodeksu pracy, które jako przychód ze stosunku pracy może korzystać z ulgi dla młodych.
Po zakończeniu roku podatkowego pracownik powinien uwzględnić wszystkie podlegające rozliczeniu dochody, w tym informacje otrzymane od pracodawców i ewentualnie od ZUS.
Co zmieni się dla pracodawców i działów kadr?
Wprowadzenie jednego okresu zasiłkowego będzie oznaczało konieczność zwrócenia większej uwagi na przypadki wielokrotnego zatrudnienia. Dotychczas pracodawca analizował przede wszystkim zwolnienia lekarskie dotyczące własnego stosunku pracy.
Od 2027 r. przy ustalaniu okresu zasiłkowego znaczenie będą miały również okresy niezdolności do pracy związane z innymi tytułami ubezpieczenia chorobowego.
Dla działów kadr istotne będzie więc odpowiednie dokumentowanie informacji o okresach zwolnień z innych miejsc pracy oraz weryfikowanie okresów zasiłkowych w razie wątpliwości.
Pracodawcy powinni także pamiętać, że informacja o zwolnieniu lekarskim z innego tytułu nie oznacza automatycznie, iż pracownik jest niezdolny do wykonywania obowiązków w ich zakładzie.
Właśnie temu ma służyć nowe rozwiązanie – możliwości uwzględnienia rzeczywistego charakteru poszczególnych prac.
L4 od 2027 r. Kiedy nowe przepisy wejdą w życie?
Ustawa z 18 grudnia 2025 r. przewiduje etapowe wejście w życie poszczególnych zmian.
Od 13 kwietnia 2026 r. obowiązują przepisy doprecyzowujące zasady wykorzystywania zwolnień lekarskich i konsekwencje wykonywania pracy zarobkowej podczas choroby.
Natomiast 1 stycznia 2027 r. zaczną obowiązywać przepisy pozwalające na niewystawienie zwolnienia z wybranego tytułu ubezpieczenia, nakładające obowiązek poinformowania odpowiedniego płatnika składek oraz wprowadzające jeden wspólny okres zasiłkowy.
Nowe zasady będą szczególnie ważne dla osób pracujących na dwóch etatach albo łączących różne formy zatrudnienia.
Dla pracowników może to oznaczać możliwość zachowania części dochodów w okresie choroby. Jednocześnie konieczne będzie pilnowanie wspólnego limitu okresu zasiłkowego i przestrzeganie obowiązków informacyjnych.
Zmienia się zatem nie tylko sposób wystawiania zwolnień lekarskich, ale także praktyka rozliczania świadczeń z kilku tytułów ubezpieczenia.
Podstawa prawna: Ustawa z dnia 18 grudnia 2025 r. o zmianie ustawy o systemie ubezpieczeń społecznych oraz niektórych innych ustaw (Dz.U. z 2026 r. poz. 26), w szczególności art. 13 pkt 1 i 2 oraz przepisy o wejściu w życie ustawy.