Pobierz e-pity 2018

Najczęstsze problemy z dokumentami potwierdzającymi prawo do stawki podatku 0% przy WDT

17.02.2014 09:00 (aktualizacja: )

17.02 Najczęstsze problemy z dokumentami potwierdzającymi prawo do stawki podatku 0% przy WDT

Wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów może być opodatkowana stawką 0% podatku VAT. Aby jednak istniała możliwość skorzystania z tej preferencji muszą zostać wypełnione przesłanki szczegółowo określone w przepisach ustawy o VAT. Podatnicy często zapominają, że sam fakt dostawy na rzecz unijnego kontrahenta nie jest wystarczający. Równie istotnym jest, aby towar został przemieszczony do innego kraju UE. Fakt ten mają potwierdzać określone dokumenty. Zgodnie z przepisami ustawy o VAT ma z nich jednoznacznie wynikać, że towar został odebrany na terytorium innego państwa UE. Spełnienie tego wymogu oraz poprawność posiadanych dokumentów, budzi często wątpliwości wśród podatników.

Wśród tych najczęstszych pojawia się pytanie o poprawność posługiwania się dokumentami otrzymanymi jako fax, skan lub jako ksero. W tym zakresie organy podatkowe zgodnie zajmują stanowisko, iż dopuszczalna jest każda forma dokumentu, byleby tylko potwierdzała faktyczne dostarczenie towarów do nabywcy na terytorium innego państwa członkowskiego. Przykładowo w tym tonie wypowiedział się Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie w interpretacji indywidualnej z dnia 26 lipca 2013 r. (znak IPPP3/443-484/13-4/JK), który wyjaśnił że: „(…) ważne jest to, aby posiadane przez podatnika dokumenty zawierały informacje, z których wynika, że określony towar został faktycznie dostarczony nabywcy do innego państwa członkowskiego. Zauważyć należy, że powołane powyżej przepisy nie stanowią o formie dokumentów. Zasadniczo dopuszczalna będzie każda forma dokumentu, byle uprawdopodobniała ona wywóz towarów z terytorium kraju i ich dostarczenie na terytorium innego państwa członkowskiego. W dobie szeroko rozumianej komunikacji technicznej nie ma podstaw do odmawiania mocy dowodowej dokumentowi przesyłanemu np.: w formie elektronicznej, skanem czy faxem.”.
 

Faktury WDT (Wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów)

Organy podatkowe jednak już bardziej sceptycznie podchodzą do dokumentów, z których ma jednoznacznie wynikać fakt odbioru towaru na terytorium innego kraju członkowskiego. W tym zakresie niezwykle istotny jest wyrok NSA z dnia 29 maja 2012 r. (sygn. I FSK 1229/2011), który to wyjasnia znaczenie takiego dowodu. Sąd podkreślił, że dla zastosowania stawki 0% koniecznym jest, aby z dokumentów potwierdzających WDT jednoznacznie wynikała okoliczność odbioru towarów na terytorium innego kraju członkowskiego. Dodatkowo warto wyjaśnić, jaka treść tego typu oświadczenia jest akceptowana przez organy podatkowe. Przykładowo Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu w interpretacji indywidualnej z dnia 18 czerwca 2013 r. (znak ILPP4/443-108/13-4/BA) potwierdził poprawność stosowanego przez podatnika oświadczenia o treści: „Nabywca ________ (w tym miejscu podana jest nazwa nabywcy, jego adres oraz nr VAT UE) Oświadczenie nabywcy Oświadczam, iż towary będące przedmiotem dostaw udokumentowanych poniższymi fakturami wystawionymi przez X ________ (w tym miejscu podawane są następujące dane dotyczące faktur, numer, data wystawienia oraz kwota) zostały w całości dostarczone zgodnie z warunkami dostawy do _______ (w tym miejscu podana jest nazwa nabywcy, jego adres oraz nr VAT UE) na terytorium (podać kraj) ______ (w tym miejscu podawana jest nazwa kraju UE innego niż Polska, na terytorium którego został dostarczony towar) ________ „Data, pieczątka i podpis” Osoba, która odbiera towar w imieniu nabywcy umieszcza na Oświadczeniu Nabywcy datę oraz swój podpis (czytelny lub nieczytelny) oraz w niektórych przypadkach także pieczątkę nabywcy”.

W tym miejscu warto wskazać, że zgodnie z uchwałą NSA z dnia 11 października 2010 r. (sygn. I FPS 1/10) dla zastosowania stawki 0 % przy WDT w świetle art. 42 ust. 1, 3 i 11 ustawy o VAT wystarczającym jest, aby podatnik posiadał jedynie niektóre dowody, o jakich mowa w art. 42 ust. 3 ustawy, uzupełnione dokumentami, wskazanymi w art. 42 ust. 11 ustawy lub innymi dowodami w formie dokumentów, o których mowa w art. 180 § 1 Ordynacja podatkowa, o ile łącznie potwierdzają fakt wywiezienia i dostarczenia towarów będących przedmiotem wewnątrzwspólnotowej dostawy do nabywcy znajdującego się na terytorium państwa członkowskiego innym niż terytorium kraju. Z przywołanego wyżej wyroku NSA z dnia 29 maja 2012 r. wynika natomiast, że otwartość katalogu dokumentów nie oznacza całkowitej ich dowolności (muszą one bowiem łącznie potwierdzać odbiór towarów na terytorium innego kraju UE).

Podatnicy dokonujący wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów często spotykają się również z sytuacją, gdy w poz. 24 dokumentu CMR brak jest podpisu (lub jest, ale nieczytelny) i pieczątki nabywcy. Zdaniem organów podatkowych w takiej sytuacji, jeżeli inne posiadane przez podatnika dokumenty potwierdzają dostarczenie towaru do nabywcy unijnego na terytorium innego niż Polska państwa członkowskiego UE, takie braki nie muszą automatycznie przekreślać możliwości zastosowania preferencyjnej stawki podatku w wysokości 0%. Jak jednak podkreślił Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy w interpretacji indywidualnej z dnia 17 września 2012 r. (znak ITPP2/443-715/12/AP): „(…) w celu uniknięcia wątpliwości co do tożsamości osoby podpisującej i potwierdzającej tym samym fakt dostarczenia towaru, dążyć należy do uzyskania czytelnej formy identyfikacji osoby sygnującej (posiadającej nie budzące wątpliwości umocowanie).”

Końcowo warto wyjaśnić, jakie konsekwencje niesie ze sobą brak posiadania dokumentów uprawniających do zastosowania stawki 0% w przypadku WDT. Otóż w dniu 21 października 2013 r. NSA w uchwale siedmiu sędziów (sygn. I FPS 4/13) orzekł, że brak dokumentów potwierdzających WDT obliguje podatnika do wykazania ww. transakcji w deklaracji VAT-7, jako dostawę towarów ze stawką krajową i wykazania kwoty podatku w deklaracji podatkowej.

Justyna Zając-Wysocka
Radca prawny, Dyrektor Departamentu Doradztwa Podatkowego Małopolskiego Instytutu Studiów Podatkowych w Krakowie

Artykuł ma charakter jedynie informacyjny i stanowi publikację zainspirowaną treścią artykułów prasowych, interpretacji organów podatkowych i orzeczeń sądów administracyjnych. Nie stanowi porady ani opinii podatkowej czy prawnej w rozumieniu art. 2 ust. 1 i art. 31 ustawy o doradztwie podatkowym (Dz. U. z 1996 r. Nr 102, poz. 475, ze zm.) i jest odzwierciedleniem poglądów wyrażanych przez autora publikacji, który nie bierze odpowiedzialności za ewentualne skutki podejmowanych decyzji na ich podstawie.