Przekazanie drukowanych materiałów reklamowych bez VAT – korzystna ale niebezpieczna interpretacja Izby Skarbowej

06.06.2013 10:00 (aktualizacja: )

06.06 Przekazanie drukowanych materiałów reklamowych bez VAT – korzystna ale niebezpieczna interpretacja Izby Skarbowej

W dniu 12 kwietnia 2013 r. Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie wydał indywidualną interpretację dotyczącą opodatkowania po 1 kwietnia 2013 r. nieodpłatnego przekazania drukowanych materiałów reklamowych (IPPP1/443-145/13-2/PR). Stwierdził w niej, że dopóki materiały te nie będą pełniły funkcji użytkowych, ich przekazanie nie będzie podlegało opodatkowaniu. Nie będzie ono bowiem wypełniać dyspozycji art. 7 ust. 2 ustawy o VAT.

Drukowane materiały od 1 kwietnia 2013 r.

Jak pisaliśmy w poprzednim artykule z dniem 1 kwietnia 2013 r. z ustawy usunięty został zapis o zwolnieniu z opodatkowania nieodpłatnego przekazania drukowanych materiałów reklamowych i informacyjnych. W uzasadnieniu projektu wskazywano jednoznacznie na potrzebę dostosowania prawa krajowego do Dyrektywy 2006/112/WE. W dyrektywie bowiem brak jest zapisu o wyłączeniu z opodatkowania przekazania innych towarów niż prezenty o niskiej wartości i próbki.

Dostałeś spadek bądź darowiznę,
założyłeś działalność gospodarczą i masz problem z podatkami a może nie wiesz jak rozliczyć składki ZUS? Zadaj pytanie i uzyskaj bezpłatną
odpowiedź doradcy.

Do 31.03.2013 r. przepisy krajowe były korzystniejsze dla podatników i jako takie musiały być stosowane gdyż zgodnie z orzecznictwem NSA rozszerzająca wykładnia prowspólnotowa byłaby w przypadku regulacji podatkowych niezgodna z Konstytucją (por. I FSK 600/07). Nowelizacja przepisów miała to zmienić.

Stanowisko Dyrektora Izby Skarbowej

Stąd też zdziwienie może budzić, w świetle dopiero co wprowadzonych zmian, stanowisko Dyrektora Izby Skarbowej o wyłączeniu z opodatkowania przekazywanych drukowanych materiałów reklamowych. Nie znajduje ono podstaw zarówno w zapisach ustawy o VAT ani tym bardziej w porządku prawnym Unii Europejskiej (do którego zaliczają się również orzeczenia ETS). Podniesiona przez Dyrektora Izby argumentacja nie opiera się zresztą na jakichkolwiek normach prawnych. Odwołuje się on bowiem wyłącznie do „założeń konstrukcyjnych podatku od towarów i usług”. Zgodnie z nimi, stwierdza on:

„u podstaw podatku VAT leży obciążenie tym podatkiem konsumpcji, co jest realizowane poprzez doliczanie go do ceny nabywanych przez konsumentów dóbr. Faktyczny ciężar podatku jest przerzucany na kolejnych nabywców, aby w końcu obciążyć ostatniego nabywcę - konsumenta, który nie uczestniczy już w tym systemie i nie ma możliwości dalszego przerzucenia podatku. Mając powyższe na uwadze, podatek VAT obciąża konsumpcję danego towaru (lub usługi), przez którą należy rozumieć użycie nabytego towaru (lub usługi) ze skutkiem zaspokojenia jakiejkolwiek potrzeby przez konsumenta.”.

Zatem, zdaniem Dyrektora Izby, brak konsumpcyjnego charakteru przekazań sprawia, że pozostają one poza zakresem podatku VAT.

Abstrahując od dopuszczalności przedkładania wykładni funkcjonalnej nad językową gdy ta druga nie budzi wątpliwości, stwierdzić należy jedynie, że zgodnie z powyższą argumentacją żadne nieodpłatne przekazania zaspokajające gospodarcze potrzeby kontrahentów nie byłyby zgodne z założeniami konstrukcyjnymi podatku VAT i tym samym nie podlegałyby opodatkowaniu. W założeniu bowiem system podatku VAT, jak zauważa sam Dyrektor Izby, obciążać powinien konsumentów, a za takich nie można uznać przedsiębiorców działających na pośrednich szczeblach dystrybucji.

Z tych powodów rozróżnienie poczynione przez Dyrektora Izby w końcowej części interpretacji na towary nieposiadające wartości użytkowej oraz drukowane materiały np. kalendarze ścienne z logo firmy, które obok funkcji reklamowych i informacyjnych, stanowią dla nabywcy wartość użytkową i tym samym podlegające opodatkowaniu nie znajduje podstaw prawnych.

Czy stosować interpretację?

Interpretacja ta choć korzystna dla podatników może zostać w łatwy sposób zmieniona przez Ministra Finansów z urzędu. Artykuł 14e Ordynacji podatkowej stanowi, że Minister właściwy do spraw finansów publicznych może, z urzędu, zmienić wydaną interpretację ogólną lub indywidualną, jeżeli stwierdzi jej nieprawidłowość, uwzględniając w szczególności orzecznictwo sądów, Trybunału Konstytucyjnego lub Europejskiego Trybunału Sprawiedliwości. W związku z powyższym wydaje się, że  podatnicy nie powinni polegać na omawianej interpretacji i nie traktować jej jako wyznacznika obranej przez organy linii interpretacyjnej. Odmienne stanowisko, jak wykazano wyżej, będzie w pełni uzasadnione i może zostać zaprezentowane w kolejnych interpretacjach. Podatnicy, dla których przekazywane materiały reklamowe (w szczególności katalogi z ofertą) stanowią istotny element ich działalności powinni wystąpić o wydanie interpretacji w ich indywidualnej sprawie lub rozważyć stosowanie rozwiązań zaproponowanych w przytoczonym na wstępie artykule.

Mariusz Raszczyk, doradca podatkowy
Aleksander Wasilewski, asystent doradcy podatkowego
w Kancelarii "Verum" s.c.