Nowości:

Przekaż samochód żonie - nie zapłacisz podatku - 2012.05.10

Stawka podatku od nieruchomości dla garażu związanego z budynkiem mieszkalnym wielorodzinnym - 2012.04.26

Usługi pakowania nie rozliczysz ryczałtem ewidencjonowanym - 2012.04.25

więcej najnowszych

Jak płacą podatki pracujący za granicą

Osoby wyjeżdżające do pracy za granicą muszą z uzyskiwanych tam dochodów, rozliczyć się w Polsce w tym samym terminie, co pozostali podatnicy, tj. do 30 kwietnia roku następującego po roku podatkowym (w ty roku wyjątkowo termin upływa 2 maja). Obliczenie należnego podatku odbywa się jednak w zupełnie inny sposób, co sprawia podatnikom wiele problemów.

W pierwszej kolejności należy zauważyć, że osoby mające stałe miejsce zamieszkania w Polsce, tzw. rezydenci, podlegają w Polsce obowiązkowi podatkowemu od całości uzyskiwanych przez siebie dochodów, niezależnie od źródeł ich pochodzenia. Osoby mające natomiast miejsce zamieszkania w innym kraju podlegają opodatkowaniu w Polsce tylko od dochodów uzyskanych w naszym kraju – ograniczony obowiązek podatkowy.

Przepisy podatkowe nie definiują jednak pojęcia „stałego miejsca zamieszkania”, dlatego też często za Kodeksem cywilnym przyjmuje się, że jest nim miejscowość, w której osoba przebywa z zamiarem stałego pobytu. Organy skarbowe dodają ponadto, że w miejscowości tej musi znajdować się centrum życiowe podatnika, tj. miejscem zamieszkania podatnika wraz z rodziną. Ponadto nie jest ważna długość samego pobytu ale jego charakter. Wyjazd w celach zarobkowych, bez zamiaru pozostania za granica na stale, nie powoduje utraty miejsca zamieszkania w Polsce (Drugi Urząd Skarbowy w Bielsku-Białej, 16 sierpnia 2005r., PDF/415-0052/05).

O miejscu stałego zamieszkania decydują więc czynniki obiektywne – faktyczne przebywanie w danym miejscu, i subiektywne - zamiar stałego pobytu. Tym samy podkreśla się, że nie ma znaczenia fakt zameldowania podatnika w danej miejscowości (Drugi Urząd Skarbowy w Radomiu, 22 lipca 2005r., 1425/032/415/27/05/MJ).  

Dlatego tez jeżeli dana osoba wyjedzie z Polski do pracy z zamiarem stałego pobytu za granicą, osiedlenia się tam stałe i przeniesieniem za granicę centrum swoich interesów życiowych (np. założenie rodziny, osiedlenie się wraz rodziną), to będzie podlegać opodatkowaniu w Polsce, tylko od dochodów uzyskanych w naszym kraju (Urząd Skarbowy Warszawa-Praga, 9 września 2005r., US 34/DD1/415/14/05; Drugi Urząd Skarbowy w Radomiu, 22 lipca 2005r., 1425/032/415/27/05/MJ).

Osoba pracująca za granicą może udowodnić, że miejsce jej stałego pobytu znajduje się za granicą poprzez przedstawienie polskiemu urzędowi skarbowemu tzw. „certyfikatu rezydencji” (Urząd Skarbowy Łódź-Widzew, 7 października 2005r., IX-415/005/108/05).

Jeżeli warunki powyższe nie są spełnione i podatnik wyjeżdża za granicę tylko czasowo, bez zamiaru stałego pobytu za granicą, wówczas podlega nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu w Polsce, co oznacza, ze całość uzyskanych dochodów będzie opodatkowana w Polsce. Osoby te płacą jednak również podatki w miejscu uzyskiwania dochodów, dlatego aby uniknąć podwójnego opodatkowania stosuje się postanowienia właściwych umów o unikaniu podwójnego opodatkowania. Zawierają one jedną z dwóch metod unikania podwójnego opodatkowania zaliczenia proporcjonalnego lub odliczenia z progresją.

Dochody osób pracujących za granicą opodatkowane są na zupełnie innych zasadach niż pozostałych podatników. Należy pamiętać, że od podatku wolna jest równowartość diet za zagraniczne podróże służbowe, nie więcej jednak niż 30 diet. Uzyskane za granicą przychody, po uwzględnień wartości diet przelicza się na polskie złote i łączy z dochodami uzyskanymi w Polsce. Do przeliczenia kwot wyrażonych w walucie obcej zastosowanie ma kurs z dnia otrzymania przychodu lub postawienia do dyspozycji podatnika, ogłaszanych przez bank, z którego usług korzystał podatnik, i mający zastosowanie przy kupnie walut. Jeżeli podatnik nie korzysta z usług banku, przychody przelicza się na złote według kursu średniego walut obcych z dnia uzyskania przychodów, ogłaszanego przez Narodowy Bank Polski (Urząd Skarbowy Warszawa-Targówek, 20 września 2005r., 1437/ZI/423/346/AM/05).

Od tak uzyskanej kwoty odlicza się zryczałtowane koszty uzyskania przychodów w wysokości 102,25 zł miesięcznie (Urząd Skarbowy Łódź-Polesie, 25 sierpnia 2005r., IB-415/44/2005), a w przypadku gdy miejsce zamieszkania podatnika było położone poza miejscowością, w której znajdował się zakład pracy 127,82 zł (Pierwszy Urząd Skarbowy w Poznaniu, 29 czerwca 2005r., PF-2/415/132/05).

Od tak uzyskanej kwoty oblicza się podatek według skali podatkowej i przy metodzie zaliczenia proporcjonalnego od tak wyliczonego podatku odlicza się kwotę podatku zapłaconego za granicą, ale w wysokości nie wyższej od podatku obliczonego według prawa polskiego przypadający na dochód osiągnięty za granicą.

Jeżeli natomiast podatnik powrócił do kraju w trakcie roku podatkowego, to do 20 dnia miesiąca następującego po miesiącu, w którym podatnik powrócił do kraju musi złożyć PIT-53 i wpłacić zaliczkę w wysokości 19% uzyskanego dochodu. Od zaliczki tej odlicza się podatek zapłacony za granicą, ale w wysokości nie wyższej od podatku obliczonego według prawa polskiego przypadający na dochód osiągnięty za granicą (Drugi Urząd Skarbowy w Katowicach, 5 sierpnia 2005r., IIUS PBII/415-75/69148/05).

Jeżeli umowa o unikaniu podwójnego opodatkowania przewiduje zastosowanie metody tzw. odliczenia z progresją, to dochód uzyskany za granica jest zwolniony z opodatkowania w Polsce i uwzględnia się go tylko do ustalenia właściwej stawki podatkowej, wg skali podatkowej. Według tak ustalonej stawki opodatkowuje się tylko dochód uzyskany w Polsce.

W ostatnim czasie coraz głośniej jest o umowie o unikaniu podwójnego opodatkowania między Polską a Wielką Brytanią, która przewiduje metodę zaliczenia proporcjonalnego. Przez zastosowanie tej metody ponad 170 tys. Polaków pracujących w Wielkiej Brytanii, z uwagi na osiąganie bardzo wysokich, jak na warunki Polskie, dochodów, musi zapłacić wysoki podatek rozliczając się w Polsce. Postulowana jest też ratyfikacja nowej umowy między Polską w Wielką Brytanią, co miałoby nastąpić już w przyszłym roku.

Aby osoby wyjeżdżające z zamiarem przeniesienia „centrum swoich interesów życiowych” do Anglii lub innego kraju, uniknęły płacenia podatków w Polsce zalecane jest aby wyjeżdżając zdecydowały o miejscu zamieszkania i zgłosiły zmianę miejsca zamieszkania poprzez aktualizację zgłoszenia NIP-3, składanego w Drugim Urzędzie Skarbowym Warszawa-Śródmieście.

więcej interpretacjiwięcej na temat dochodów zagranicznych