PIT-y roczne 2012

Pomoc eksperta

UWAGA: Jesteś w archiwalnej wersji rozliczeń rocznych PIT za 2012 rok

 Jeżeli szukasz informacji aktualnych zapraszamy na www.pit.pl/roczne

 

Okiem urzędnika

Ulga rehabilitacyjna a dojazdy na zabiegi leczniczo-rehabilitacyjne 2012

Zgodnie z przepisami ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych osoby niepełnosprawne lub osoby, które mają na utrzymaniu osoby niepełnosprawne mogą od dochodu odliczać wydatki poniesione na rehabilitację. Ulga ta może być związana z dojazdami na zabiegi leczniczo-rehabilitacyjne i nie może przekroczyć w  roku podatkowym kwoty 2.280 zł.

 

Z ulgi mogą bowiem skorzystać osoby niepełnosprawne, które posiadają jeden z poniższych dokumentów:

  • orzeczenie o zakwalifikowaniu przez organy orzekające do jednego z trzech stopni niepełnosprawności, określonych w odrębnych przepisach, lub
  • decyzja przyznająca rentę z tytułu całkowitej lub częściowej niezdolności do pracy, rentę szkoleniową, albo rentę socjalną, albo
  • orzeczenie o rodzaju i stopniu niepełnosprawności osoby, która nie ukończyła 16 roku życia, wydanego na podstawie odrębnych przepisów.

Naczelnik Pierwszego Urzędu Skarbowego w Gdańsku (10.08.2006 r., sygn. BI/415-0994/06; WP/415-127/06) stwierdził, że dla skorzystania z ulgi związanej z używaniem przez osobę niepełnosprawną samochodu osobowego niezbędne jest, aby samochód był własnością albo współwłasnością osoby niepełnosprawnej (albo osoby, na utrzymaniu której pozostaje osoba niepełnosprawna). Jeżeli samochód jest współwłasnością osób niepełnosprawnych (w tym również współwłasnością małżeńską), to każda z nich może dokonać stosownych odliczeń z tytułu jego używania, nawet jeśli w dowodzie rejestracyjnym jest wymieniony tylko jeden z współwłaścicieli. Nie jest konieczne, aby osoba niepełnosprawna miała prawo jazdy.

Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu (09.07.2009 r., sygn. ILPB2/415-421/09-2/TR) uznał, że aby skorzystać z możliwości odliczenia ponoszonych wydatków, związanych z używaniem samochodu osobowego dla potrzeb związanych z koniecznym przewozem na zabiegi leczniczo-rehabilitacyjne, należy także posiadać I lub II grupę inwalidztwa oraz dojeżdżać samochodem na niezbędne zabiegi leczniczo-rehabilitacyjne.

Zgodnie z art. 31 ust. 1 ustawy z dnia 25 lutego 1964 r. - Kodeks rodzinny i opiekuńczy (Dz. U. 1964, Nr 9, poz. 59 ze zm.), z chwilą zawarcia małżeństwa powstaje między małżonkami z mocy ustawy wspólność majątkowa (wspólność ustawowa) obejmująca przedmioty majątkowe nabyte w czasie jej trwania przez oboje małżonków lub przez jednego z nich (majątek wspólny). Przedmioty majątkowe nieobjęte wspólnością ustawową należą do majątku osobistego każdego z małżonków. Omawiana ulga została przyznana tylko na przewóz na niezbędne zabiegi leczniczo-rehabilitacyjne. Warunkiem dopuszczającym odliczenie od dochodu poniesionych wydatków jest to, by osoba niepełnosprawna w danym roku podatkowym istotnie poddawała się takim zabiegom, czego dowodem musi być – na żądanie organów skarbowych - dokument potwierdzający zlecenie i odbycie niezbędnych zabiegów leczniczo-rehabilitacyjnych.

W rozliczeniu za 2012 r. nie wystarczy już, by poniesienia wydatków z tytułu przewozu na zabiegi rehabilitacyjne było co najmniej uprawdopodobnione. Organ podatkowy ma prawo kwestionować wydatki na używanie samochodu jeśli okaże się, że zabiegi nie były konieczne lub dana osoba wcale z nich nie korzystała. W takiej sytuacji organowi podatkowemu można przedstawić dokument potwierdzający zlecenie i odbycie niezbędnych zabiegów leczniczo-rehabilitacyjnych. Obecnie zatem nie wystarcza już przedstawienie dowolnego dowód świadczącego o tym, że osoba niepełnosprawna poniosła wydatki związane z koniecznym przewozem na niezbędne zabiegi leczniczo-rehabilitacyjne (wcześniejsze stanowisko Dyrektora Izby Skarbowej w Poznaniu w interpretacji indywidualnej z dnia 16.12.2008 r., sygn. ILPB2/415-620/08-2/MK). Nie ma natomiast obowiązku udowadniania, że samochód był faktycznie wykorzystywany na cele przejazdu.

Dowodami mogły być między innymi wyniki badań oraz karty informacyjne leczenia szpitalnego z Opolskiego Centrum Onkologii w Opolu oraz Centrum Onkologii w Gliwicach (Urząd Skarbowy w Strzelcach Opolskich, 19.09.2007 r., sygn. PD/415-30/07); orzeczenie o niepełnosprawności określające znaczny stopień niepełnosprawności, decyzja o przyznaniu renty socjalnej, dowód opłaty OC za dany rok, zaświadczenie lekarskie potwierdzające konieczność korzystania ze sprzętu ortopedycznego, zaświadczenie lekarskie potwierdzające konieczność korzystania z zabiegów rehabilitacyjnych (Trzeci Urząd Skarbowy w Lublinie, 06.06. 2007 r., sygn. D-2/415-22/07A).

Oprócz ulgi na dojazdy możliwe jest również odliczanie od dochodu kwot wydatkowanych na dostosowanie pojazdu do wykorzystywania go przez osobę niepełnosprawną. Dostosowanie auta nie oznacza jednak jego zakupu lub przeróbek standardowych, dostępnych wszystkim użytkownikom, np. fabryczne instalowanie automatycznej skrzyni biegów motywowane niepełnosprawnością (Dyrektor Izby Skarbowej w Łodzi, 27.07.2011 r., IPTPB2/415-201/11-4/ASZ).

Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy w interpretacji indywidualnej z dnia 19.06.2009 r., sygn. ITPB2/415-337/09/AD wyjaśnił, że brak jest podstaw prawnych do dokonania odliczenia od podstawy opodatkowania podatkiem dochodowym w ramach ulgi rehabilitacyjnej kwoty stanowiącej wkład własny przy dofinansowanym przez PFRON przy zakupie samochodu (21.925 zł). Podatniczka jest osobą niepełnosprawną (I grupa inwalidztwa), otrzymuje rentę socjalną oraz zamieszkuje razem z rodzicami. Ciężka choroba (niedowład) zmusiła podatniczkę do zakupu samochodu osobowego. W związku z dysfunkcją narządów ruchu na podstawie decyzji PFRON otrzymała ona dofinansowanie do zakupu samochodu na kwotę 22.000 zł, natomiast udział własny, który pokryła Pani mama wynosił 21.925 zł.

Również Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy (06.05.2009 r., sygn. ITPB2/415-150/09/MK) stwierdził, że samochodu nie można uznać za indywidualny sprzęt powiązany z rodzajem schorzenia, na które cierpi podatnik bowiem jest to sprzęt ogólnego użytku przeznaczony do korzystania przez nieokreślony krąg osób, a nie tylko przez konkretną osobę niepełnosprawną, zatem w zaistniałym stanie faktycznym nie można odliczyć od dochodu kwoty stanowiącej wkład własny przy dofinansowanym przez PFRON zakupie samochodu (12 254 zł).

Z omawianej ulgi nie można skorzystać osoba niepełnosprawna, która  na zabiegi lecznicze jest dowożona innym samochodem niż osobowy. Nie może to być samochód, mający jeden rząd siedzeń, oddzielony od części przeznaczonej do przewozu ładunków ścianą lub trwałą przegrodą, klasyfikowanego na podstawie przepisów prawa o ruchu drogowym do podrodzaju: wielozadaniowy, van. Nie może to być też  pojazd, mający więcej niż jeden rząd siedzeń, oddzielonych od części przeznaczonej do przewozu ładunków ścianą lub trwałą przegrodą, u którego długość części przeznaczonej do przewozu ładunków, mierzona po podłodze od najdalej wysuniętego punktu podłogi pozwalającego postawić pionową ścianę lub trwałą przegrodę pomiędzy podłogą a sufitem do tylnej krawędzi podłogi, przekracza 50 proc. długości pojazdu - Izba Skarbowa w Warszawie z 27.07.2009 r., sygn. IPPB4-415-359/09-4/PJ.

Z ulgi nie skorzysta również osoba wożona taksówką. Aby skorzystać z możliwości odliczenia wydatków związanych z używaniem samochodu osobowego dla potrzeb związanych z koniecznym przewozem na zabiegi leczniczo – rehabilitacyjne, należy posiadać I lub II grupę inwalidztwa, być właścicielem (współwłaścicielem) samochodu osobowego oraz dojeżdżać nim na niezbędne zabiegi leczniczo – rehabilitacyjne zalecone przez lekarza i ponieść z tego tytułu wydatki (Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie, 30.05.2011 r., IPPB4/415-201/11-2/JK).

Reasumując prawo do skorzystania z ulgi rehabilitacyjnej przysługuje nie tylko podatnikom, którzy są osobami niepełnosprawnymi, ale również podatnikom, na których utrzymaniu są osoby niepełnosprawne. Mając na uwadze obowiązujące przepisy prawa podatkowego należy stwierdzić, iż w ramach ulgi rehabilitacyjnej podlegają odliczeniu od dochodu ponoszone przez podatnika wydatki związane z używaniem samochodu osobowego stanowiącego współwłasność (tj. osoby niepełnosprawnej zaliczonej do I grupy inwalidztwa) dla potrzeb związanych z koniecznym przewozem na niezbędne zabiegi leczniczo – rehabilitacyjne – w wysokości nieprzekraczającej w roku podatkowym kwoty 2.280 zł. Wydatki związane z używaniem samochodu osobowego poniesione w celu przewozu podatnika na niezbędne zabiegi leczniczo – rehabilitacyjne będą mogły zostać zaliczone do wydatków poniesionych na cele rehabilitacyjne, o których mowa w ustawie o podatku dochodowym od osób fizycznych i odliczone od dochodu w zeznaniu rocznym za dany rok, o ile zostaną spełnione przytoczone wyżej warunki.

                               

  Anna Pokrywczyńska     Data publikacji: 26-08-2010
  Piotr Szulczewski      Data aktualizacji 06-09-2012

  

  • data utworzenia: 19-07-2012
  • data modyfikacji: 05-02-2014

Komentarze

Brak komentarzy
Dodaj swój komentarz

Prowadzenie firmy może być proste?

Postaw na program, który dostosujesz do siebie
Stwórz swój własny zestaw modułów

Poznaj szczegóły >>>


Drukuj