PIT-y roczne 2013

Pomoc eksperta

Ulgi i odliczenia

Ulga na nowe technologie

Prawo stosowania ulgi na zakup nowych technologii przysługuje podatnikowi uzyskującemu przychody ze źródła określonego w art. 10 ust. 1 pkt 3 ustawy o PIT, czyli pozarolniczej działalności gospodarczej. Oznacza, to że nie mogą z niej korzystać podatnicy opodatkowani kartą podatkową oraz ryczałtowcy, a także płatnicy podatku liniowego. Nie rozliczają jej również podatnicy nie będący przedsiębiorcami, zatem nowych technologii nie odliczy np. pracownik, zleceniobiorca czy prowadzący działalność wykonywaną osobiście.

Maksymalna wysokość odliczenia nie może przekroczyć dochodu uzyskanego z tego źródła w danym roku podatkowym.

Co to jest nowa technologia?

Ulga polega na odliczeniu od podstawy opodatkowania wydatków związanych z zakupem nowych technologii. Przy czym „nowe technologie” definiuje się jako wiedzę technologiczną w postaci wartości niematerialnych i prawnych, w szczególności wyniki badań i prac rozwojowych, która umożliwia wytwarzanie nowych lub udoskonalonych wyrobów lub usług i która nie jest stosowana na świecie przez okres dłuższy niż ostatnich 5 lat, co potwierdza opinia niezależnej od podatnika jednostki naukowej w rozumieniu ustawy z dnia 30 kwietnia 2010 r. o zasadach finansowania nauki (Dz. U. Nr 96, poz. 615). Zaliczyć do tego trzeba wyniki badań i prac rozwojowych, dzięki którym staje się możliwe wytworzenie nowych usług i towarów. Zaliczyć do tego należy różnego typu licencje na korzystanie z technologii.

Uwaga!

Do odliczeń z tytułu ulgi na nowe technologie, dokonywanych przed dniem 1 października 2010 r. i po dniu 30 września 2010 r. mają zastosowanie zarówno opinie wydane przez jednostki naukowe w rozumieniu ustawy z dnia 8 października 2004 r. o zasadach finansowania nauki (Dz. U. z 2008 r. Nr 169, poz. 1049), jak i opinie wydane przez jednostki naukowe w rozumieniu ustawy z dnia 30 kwietnia 2010 r. o zasadach finansowania nauki (Dz. U. Nr 96, poz. 615). Nadal można zatem (w tym na zasadzie korekty lat poprzednich) korzystać z opinii uzyskanych na podstawie dotychczas obowiązujących przepisów. Nowe opinie wydawane są natomiast na podstawie przepisów wprowadzanych od 1 stycznia 2011 r.

Uldze podlegają wydatki poniesione na zakup nowej technologii, która nie jest stosowana na świecie dłużej niż pięć lat. Niestety przepisy nie są doprecyzowane i trudno jest powiedzieć, czy odliczeniu podlegają także wydatki poniesione na zakup i wdrożenie licencji niewyłącznej, czyli tzw. sublicencji. Z całą pewnością, przedsiębiorca chcący z ulgi korzystać nie ma prawa nikomu sprzedać w całości lub części zakupionej technologii. W przypadku sublicencji należy kierować się analogią jak do zakupu specjalistycznego sprzętu, który nie musi być sprzedawany na wyłączność. Np. firma japońska sprzedała specjalistyczne skanery zarówno firmie polskiej i amerykańskiej.

W takiej sytuacji polska firma nie traci prawa do ulgi. Podobnie jest z sublicencją. Przedsiębiorca, który wykupił licencję niewyłączną, również ma prawo do jej odliczenia – straci taką możliwość, jeżeli ją sprzeda innej firmie (o ile ma takie prawo).

Uprawnieni i korzyści z korzystania z ulgi

Z prawa do odliczenia mogą skorzystać osoby fizyczne prowadzące działalność gospodarczą na zasadach ogólnych. Wydatki odlicza się od podstawy opodatkowania. Bardzo wyraźne korzyści odniosą osoby fizyczne, których dochód przekracza 85 528 zł, a suma poniesionych wydatków pozwoli im na rozliczenie przy stawce 18%. Według obowiązującego prawa, limit ulgi wynosi połowę poniesionych wydatków wprowadzonych do ewidencji księgowej. Przy czym należy bezwzględnie pamiętać, że nie może ona przekroczyć wysokości uzyskanego w danym roku dochodu.


Przykład 1:
Kowalski prowadzący działalność gospodarczą w 2013 roku wydał 40 000 złotych na nową technologię. W sumie osiągnął dochód w wysokości 105 000 zł. Zatem gdyby nie mógł skorzystać z ulgi, musiałby zapłacić 18% x 85 528 zł + 19 472 zł x 32% = 14 839,02 + 6 213,04zł = 21 070 zł podatku. Przy tak dużej kwocie poniesionej na zakup nowej technologii (np. zamówienie profesjonalnego programu komputerowego) kwota ulgi wyniesie ½ x 40 000 zł. Zatem rozliczenie wyglądać będzie w ten sposób: 105 000 zł – 20 000 zł = 85 000 zł, czyli 18% x 85 000 zł = 14 743,98 czyli 14 744 zł podatku. Naliczony podatek dochodowy będzie o ponad 6 300 zł niższy.


Przykład 2:
Kowalski prowadzący działalność gospodarczą w 2013 roku wydał 30 000 złotych na nową technologię. W sumie osiągnął dochód w wysokości 105 000 zł. Zatem gdyby nie mógł skorzystać z ulgi, musiałby zapłacić 18% x 85 528 zł + 19 472 zł x 32% = 14 839,02 + 6 213,04zł = 21 070 zł podatku. Przy tak dużej kwocie poniesionej na zakup nowej technologii (np. zamówienie profesjonalnego programu komputerowego) kwota ulgi wyniesie ½ x 30 000 zł. Zatem rozliczenie wyglądać będzie w ten sposób: 105 000 zł – 15 000 zł = 90 000 zł, czyli 18% x 85 528 zł + 4 472 zł x 32% = 14 839,02 + 1 431,04zł = 16 270 zł podatku. Naliczony podatek dochodowy będzie o ponad 4 800 zł niższy.

Strata prawa do ulgi i amortyzacja

Prawo do odliczeń nie przysługuje podatnikowi, który w danym roku prowadził działalność na terenie specjalnej strefy ekonomicznej. Dodatkowo podatnik straci prawo do odliczeń, jeżeli w ciągu trzech lat licząc od końca roku podatkowego, w którym wprowadził nową technologię do ewidencji, udzieli innemu podmiotowi prawa do korzystania z niej, ogłosi upadłość lub otrzyma zwrot wydatków na tę technologię w jakiejkolwiek formie (np. dofinansowanie z UE).

Niemniej jeżeli otrzyma dofinansowanie na zakup nowej technologii, wówczas będzie musiał dopisać kwotę wykorzystanej ulgi do dochodu przy następnym rozliczeniu. Jeżeli rzeczywiście taka sytuacja będzie mieć miejsce, to podatnik ma obowiązek zwiększyć podstawę obliczenia podatku, czyli doliczyć do dochodu kwotę uzyskanych wcześniej odliczeń. Podatnik nie traci prawa do odliczenia ulgi, jeżeli firma znajduje się w fazie przekształceń formy prawnej, zostanie podzielona lub przejęta na podstawie przepisów KSH.

Kiedy ponosimy wydatek?

Wydatek uznaje się za poniesiony w momencie wpisania go do ewidencji środków trwałych i wartości niematerialnych i prawnych. Jeżeli wcześniej – w roku poprzedzającym rok wprowadzenia technologii do ewidencji środków trwałych - wpłacono zadatek na poczet nowej technologii, możliwość odliczenia go od podstawy opodatkowania nastąpi dopiero w roku wpisania nowej technologii do w/w ewidencji. Wcześniejsze zadatki (np. poprzedzające wpis o dwa lata rozlicza się w ramach ulgi na bieżąco). Oznacza to, że w przypadku np. zakupu na raty odliczeniu podlegają tylko te wydatki, które faktycznie poniesiono w roku wprowadzenia do ewidencji (lub w roku poprzednim).

Do całkowitej wysokości poniesionych wydatków na zakup nowej technologii można zaliczyć dodatkowe koszty związane np. z wdrożeniem nowej technologii, a które doliczono do wartości początkowej. Ponadto korzystanie z ulgi nie eliminuje możliwości dokonania pełnych odpisów amortyzacyjnych i zakwalifikowania ich do kosztów uzyskania przychodów. Ulga powoduje odliczenie do 50% poniesionych wydatków, nie więcej.

Jeżeli podatnik w danym roku poniesie stratę lub dochód będzie niższy niż możliwa kwota odliczeń, wówczas można ją rozłożyć na kolejne trzy lata, naturalnie licząc od końca roku podatkowego, w którym wpisano technologie do ewidencji środków trwałych i wartości niematerialnych i prawnych.

Ulga na zakup nowych technologii nie należy do najpopularniejszych. W skali całego kraju korzysta z niej mniej niż 1% firm. Spowodowane jest to m.in przez dużą ilość różnego alternatywnych sposobów sfinansowania zakupu nowej technologii np. w ramach realizacji projektu unijnego. Niestety wyklucza to wtedy możliwość skorzystania z w/w ulgi.

Maksymalna kwota odliczeń

Odliczenia dokonuje się do wartości dochodu. Nadwyżkę odliczać można przez kolejne 3 lata podatkowe, licząc od końca roku, w którym nową technologię wprowadzono do ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych.

Maksymalne odliczenie wynosi 50% kwoty wydatków poniesionych na zakup nowej technologii.

Podstawą ustalenia wielkości odliczenia jest kwota wydatków poniesionych przez podatnika na nabycie nowej technologii, uwzględnionych w wartości początkowej, w części, w jakiej została zapłacona podmiotowi uprawnionemu w roku podatkowym, w którym nową technologię wprowadzono do ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych lub w roku następującym po tym roku, oraz w której nie została zwrócona podatnikowi w jakiejkolwiek formie.

Piotr Szulczewski
Analityk Bankier.pl Firma i Podatki

  • data utworzenia: 15-07-2013
  • data modyfikacji: 05-02-2014

Komentarze

Brak komentarzy
Dodaj swój komentarz
Drukuj