Reklama: Telefony i Akcesoria

Nokia E71

Drukuj stronę Poleć znajomym

Praca za granicą

Zasada - Miejsce zamieszkania

W przypadku uzyskiwania przez osobę fizyczną dochodów z zagranicy zasady opodatkowania zależą od miejsca zamieszkania. Do roku 2006 jest to miejsce, w którym podatnik przebywa z zamiarem stałego pobytu, a zatem miejscowość, w której osoba ta przebywa z zamiarem stałego pobytu. Jeżeli osoba nie przebywa w Libii z zamiarem stałego pobytu, pragnie powracać czy powrócić do kraju, tzn. że mieszka w Polsce. Taka definicja znajduje się w art.25 Kodeksu cywilnego i taką stosuje się w sprawach podatkowych. Od 2007r. pojęcie miejsca zamieszkania dla celów podatkowych (rezydencji podatkowej) definiowane jest  zupełnie na nowo. Zgodnie z nią, za osobę mającą miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej uważa się osobę fizyczną, która:

  • posiada na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej centrum interesów osobistych lub gospodarczych (ośrodek interesów życiowych) lub
  • przebywa na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej dłużej niż 183 dni w roku podatkowym.
Miejsce zamieszkania
Na terytorium Polski Poza terytorium Polski

Nieograniczony obowiązek podatkowy, czyli opodatkowanie całości dochodów bez względu na miejsce położenia źródeł przychodów

Ograniczony obowiązek podatkowy, czyli opodatkowanie tylko dochodów z pracy wykonywanej na terytorium Polski na podstawie stosunku służbowego lub stosunku pracy, bez względu na miejsce wypłaty wynagrodzenia, oraz innych dochodów osiąganych na terytorium Polski

O miejscu zamieszkania w Polsce mogą (choć w zasadzie nie muszą) świadczyć również takie fakty, jak:

  • fakt zameldowania w Polsce;
  • określenie miejsca zamieszkania w Polsce zgłoszone w ewidencji podatników (NIP-3);
  • określanie miejsca zamieszkania w Polsce w innych oświadczeniach składanych dla celów urzedowych (np. w celach paszportowych);
  • regularne powroty do miejsca zamieszkania w Polsce w celu spotkania z rodziną;
  • dość długi okres przebywania w Polsce jak na zdecydowany brak miejsca zamieszkania w kraju (31,5% dni w roku);
  • majątek: zakup nieruchomości i ruchomości w kraju, przelewanie wynagrodzenia na rachunek bankowy w Polskim banku, dokonywanie innych inwestycji w Polsce.

Każda z ww. okoliczności sama nie przesądza, iż miejsce zamieszkania znajduje się w Polsce, i że dochody powinny zostać opodatkowane w Polsce. Niemniej jednak grupa takich okoliczności może stanowić przesłankę do uznania, iż miejsce zamieszkania podatnika istotnie znajduje się w Polsce. Rada - jeżeli nawet z okoliczności wynikać może, że dotychczas miejsce zamieszkania znajdowało się w Polsce, a miejsce pobytu (choć długotrwałego) - za granicą, to warto chociaż zmienić sposób postępowania i uratować przed podwójnym opodatkowaniem dochody na przyszłość .

W przyszłym roku mniejsze znaczenie będzie miało to, że podatnik ma zamiar powrócić do Polski po dłuższym okresie pobytu za granicą, bowiem liczyć się będą nie jego zamiary na przyszłość, ale stan faktyczny w danym roku podatkowym. Powyższe nie zwalnia od złożenia NIP-3 (zmiana rezydencji) przed wyjazdem za granicę.

W świetle powyższej zmiany, renegocjacje umów w sprawie zapobiegania podwójnemu opodatkowaniu nie będą w praktyce tak istotne dla osób, które na dłużej wyjeżdżają za granicę w celach zarobkowych. Niemniej jednak za rok 2006 rozliczamy się nadal na starych zasadach.

W roku 2006 liczy się miejsce pobytu powiązane z zamiarem przebywania na stałe. W roku 2007 liczyć się będzie długość pobytu i centrum interesów życiowych. W prasie pojawiła się następująca wypowiedź sugerująca złożenie wyrejestrowującego NIP-3 jeszcze w 2006, aby skorzystać z tegorocznych - korzystniejszych zdaniem autorów - warunków ustalenia rezydencji podatkowej.

Takie stwierdzenie może jednak wprowadzać podatników w błąd. Nawet jeżeli podatnik złoży NIP-3, powiadamiając o przeprowadzce za granicę przed końcem roku, to i tak będzie zobowiązany po 1 stycznia złożyć NIP-3 w polskim urzędzie skarbowym, jeżeli spełniać będzie warunki określające polską rezydencję podatkową w 2007r. Jedyne zatem, co uzyska podatnik składając NIP-3 jeszcze w tym roku, to ocenę informacji zawartych w NIP-3 pod kątem przepisów obowiązujących w roku 2006, co nie zmienia jednak obowiazku na rok 2007.

Na przykład:

Podatnik w grudniu 2006 przebywa i ma zamiar przebywać na stałe w Wielkiej Brytanii. Składa więc NIP-3 i zmienia miejsce zamieszkania (rezydencję podatkową) na zagraniczną. Jednak centrum interesów życiowych pozostaje w Polsce (tu ma oszczędności, inwestycje, dom, żonę z dziećmi, samochód), zatem w 2007 ponownie będzie miał obowiązek zarejestrować się na formularzu NIP-3 jako polski rezydent podatkowy.

Warto przy tym dodać, że w procesie oceny wiarygodności oświadczenia podatnika o zamiarze pobytu za granicą (element subiektywny), urzędy skarbowe i tak badały w praktyce, gdzie jest centrum życiowe podatnika. Jeżeli było w Polsce - można było nie dać wiary oświadczeniom podatnika o zmianie miejsca zamieszkania na zagraniczne.

Uwaga! Umowy międzynarodowe

Zasady opodatkowania, o których mowa wyżej, mogą ulec modyfikacjom zgodnie z umową o unikaniu podwójnego opodatkowania, która zawiera przepisy nadrzędne w stosunku do polskiego systemu podatkowego. Kiedy mamy do czynienia z umową międzynarodową w sprawie zapobiegania podwójnemu opodatkowaniu, to ustalając rezydencję podatkową stosujemy przepisy krajowe tylko wtedy, gdy umowa międzynarodowa się do nich bezpośrednio odwołuje.

Artur M. Brzeziński

Reklama