UWAGA: jesteś w Archiwalnej wersji rozliczeń rocznych PIT za 2007r.

 Jeżeli szukasz informacji aktualnych zapraszamy na www.pit.pl/roczne

 

Ulgi i odliczenia

Opisane wyżej dochody mogą być w Polsce:

  • objęte umową międzynarodową w sprawie zapobiegania podwójnemu opodatkowaniu:
    • jako dochody zwolnione z podatku dochodowego w Polsce;
    • jako dochody w Polsce opodatkowane;
  • nie objęte taką umową międzynarodową, a zatem opodatkowane w Polsce.

W przypadku, gdy dochody są w Polsce opodatkowane, zgodnie z umową międzynarodową albo z powodu jej braku, podatnicy mają prawo do odliczenia w Polsce podatku dochodowego zapłaconego za granicą.

Odliczenie to nie może jednak przekroczyć tej części podatku obliczonego przed dokonaniem odliczenia, która proporcjonalnie przypada na dochód uzyskany w państwie obcym.

Na przykład:

Jan Pitowski uzyskał w roku 2007 za granicą dochód 40'000 zł i w Polsce dochód 60'000 zł. Za granicą zapłacił podatek dochodowy 25'000 zl. W Polsce jego podatek wyniesie (przed zaokrągleniem) 26'100,11 zł.  Proporcjonalnie podatnik może odliczyć 40% podatku należnego, czyli 40% x 26'100,11 zł, czyli 10440,04 zł. Pozostala część podatku zapłaconego za granicą "przepada" - tzn. będzie to podatek zapłacony dodatkowo.

Jednak w sytuacji, gdy zwykle jednak polskie podatki są wyższe od zagranicznych, podatnicy będą mogli odliczyć w większości wypadków całość podatku zagranicznego.

Odliczenia od dochodu mogą wpłynąć na ograniczenie odliczenia podatku zagranicznego.

Kurs

Podatek zapłacony za granicą, w walucie obcej, powinien zostać przeliczony na złotówki. Przepisy nie zawierają regulacji w tej kwestii. Zatem można przyjąć, następujące rozwiązanie:

W przypadku należności potrąconych przez płatnika (np. pracodawcę) zastosować można kurs, jaki stosujemy dla ustalenia wartości danego przychodu. Stosować więc należy w takich wypadkach kurs średni NBP z dnia uzyskania przychodu, chyba że podatnik otrzymał wynagrodzenie na polski rachunek bankowy - wówczas będzie to kurs z dnia otrzymania lub postawienia do dyspozycji podatnika, ogłaszanych przez bank, z którego usług korzystał podatnik, i mających zastosowanie przy kupnie walut. A jeżeli bank, z którego usług korzysta podatnik, stosuje różne kursy walut obcych i nie jest możliwe dostosowanie tego kursu, wówczas stosować można  się kurs średni NBP z dnia uzyskania przychodu.

Na przykład:

Podatnik otrzymał 1 czerwca 2007r. w gotówce 1000 euro wynagrodzenia za pracę. Potrącono mu 100 euro podatku dochodowego. Kurs średni NBP euro wyniósł tego dnia 3,8130, zatem wpłacony podatek to 381,30 zł.

Podatnik otrzymał 1 czerwca 2007r. na polski rachunek bankowy w polskim banku 1000 euro wynagrodzenia za pracę, pomniejszone o 100 euro podatku dochodowego. Kurs kupa walut w tym banku wyniósł tego dnia 3,7900. Zatem wpłacony podatek do 379 zł.

Jeżeli podatek płacimy samodzielnie, to przeliczamy go wg kursu, za jaki kupiliśmy walutę, a jeżeli jej nie kupiliśmy - wg kursu średniego NBP.

Takie rozwiązanie wydaje się zrównoważone i nie powinno być kwestionowane przez organy podatkowe.

Dzień uzyskania przychodu to dzień powstania obowiązku podatkowego, najczęściej - ale nie zawsze (np. sprzedaż nieruchomości i ruchomości, działalność gospodarcza) - jest to dzień otrzymania pieniędzy czy pozostawienia ich do dyspozycji.

Artur M. Brzeziński

  • data utworzenia: 01-12-2007
  • data modyfikacji: 07-01-2016

Komentarze

Brak komentarzy
Dodaj swój komentarz
Drukuj