Nastolatek w sieci

Umowy zawierane w sieci przez osoby, które nie ukończyły 18 roku życia jest ograniczony, a skutki ich podejmowania są uzależnione od potwierdzenia ich skuteczności przez osoby dorosłe. Czynności dokonywane przez osoby, które nie ukończyły 13 roku życia są nieważne i nie ma możliwości ich „uzdrowienia”. Dzieci i młodzież do 13 roku życia nie mogą zatem w sieci kupować ani sprzedawać. Zasada ta dotyczy nie tylko kupna i sprzedaży towarów i usług poprzez serwisy aukcyjne, ale również handlu prawami czy wartościami niematerialnymi, prawami i licencjami dso utworów. Ma to również konsekwencje w „świecie gier” - nastolatek do ukończenia 13 roku życia nie może sprzedawać przedmiotów wirtualnych, takich jak artefakty czy uzbrojenie bohaterów gier sieciowych. Nie może również sprzedawać i wymieniać wirtualnych pieniędzy, którymi następnie dokonuje się zakupów takich elementów gier sieciowych.

Wiek dziecka 0-12 lat (do ukończenia 13 roku życia:

• brak zdolności do czynności prawnych – czynności mogą być wykonywane tylko przez opiekunów małoletniego,
• czynności wykonanej przez dziecko nie można uzdrowić, w szczególności przez potwierdzenie przez opiekuna dziecka, że wyraża zgodę na taką czynność
• ważne pozostają jedynie umowy zawierane w drobnych bieżących sprawach życia codziennego,

Wiek dziecka 13-17 lat (do ukończenia 18 roku życia)

• może ona zawierać umowy w drobnych bieżących sprawach życia codziennego
• w przypadku innych umów, do ważności czynności prawnej, przez którą osoba ograniczona w zdolności do czynności prawnych zaciąga zobowiązanie lub rozporządza swoim prawem, potrzebna jest zgoda jej przedstawiciela ustawowego,
• ważność umowy, która została zawarta przez 13-17 latka bez wymaganej zgody przedstawiciela ustawowego (rodzica), zależy od potwierdzenia przez niego tej umowy,
• możliwe jest potwierdzenie umowy samodzielnie przez osobę małoletnią – po uzyskaniu przez nią pełnoletności,
• czynność jednostronna np. darowizna, dokonana przez małoletniego jest nieważna, chyba że dotyczy przedmiotów przekazanych małoletniemu do swobodnego użytku,
• przedmiotami oddanymi do użytku nastolatkowi może on rozporządzać bez zgody lub potwierdzenia przedstawiciela ustawowego. Przedmioty takie to w szczególności prezenty imieninowe, urodzinowe, na Boże Narodzenie itp. w takim samym zakresie swobodnie nastolatek może rozporządzać kieszonkowym. W takim przypadku do ważności takich czynności wymagane jest oddanie przedmiotów bez zastrzeżenia celów, jakim mają służyć. Stąd jedynie przedmioty oddane do „swobodnego użytku” mogą być przedmiotem pełnego rozporządzania nimi. Jeżeli np. nastolatek dostanie spodnie celem ich noszenia – to ich sprzedaż wymaga zgody rodzica lub przedstawiciela ustawowego. Regułą jest uzyskanie przedmiotu tylko do korzystania, a nie do w pełni swobodnego użytku,
• nie ma możliwości, by rozporządzanie dotyczyło przedmiotów odziedziczonych, również ich sprzedaż wymaga zgody lub potwierdzenia przedstawiciela ustawowego, jeżeli odda on przedmioty dziedziczone do swobodnego użytku (oświadczenie ze strony przedstawiciela) zbycie jest możliwe. Zgodna nie może dotyczyć jednak czynności przedmiotami znacznej wartości, przy których zbyciu wymagana jest zgoda sądu,
• przedmioty zakupione z pieniędzy oddanych do swobodnego użytku lub pieniądze z tytułu sprzedaży rzeczy oddanych do swobodnego użytku – stanowią majątek nastolatka, którym może on swobodnie rozporządzać,
• zarobkami z wykonywania pracy, zlecenia, umowy o dzieło itd. nastolatek może swobodnie rozporządzać; tylko zgoda sądu może go w tym ograniczać.